آیا تا به حال مسئولیت یک پروژه موسیقی را بر عهده گرفتهاید که شما را فراتر از ساز اصلیتان به چالش بکشد؟ این یک چالش رایج است، به خصوص در دنیای متنوع تولید موسیقی. این سناریو را تصور کنید: یک گیتاریست با استعداد به عنوان مدیر موسیقی پروژهای برای بازخوانی قطعات پیچیده برادوی منصوب میشود. ناگهان، وظیفه او دیگر فقط نواختن چند آکورد نیست؛ بلکه بازآفرینی ارکسترهای کامل، تنظیمات پیچیده کیبورد و هارمونیهای چندلایه است.
روش سنتی برای وارد کردن این بخشها به یک نرمافزار آهنگسازی (DAW) شامل «برنامهنویسی پلهای» (Step Programming) است—یعنی وارد کردن دستی تکتک نتها از روی پارتیتور. همانطور که هر کسی که این کار را امتحان کرده میداند، این فرآیندی فوقالعاده کند، طاقتفرسا و اغلب کشنده خلاقیت است. برای پروژهای با قطعات پیچیده و متعدد، این کار دستی میتواند صدها ساعت زمان را قبل از شروع بخش هنری کار، تلف کند.
اینجاست که تکنولوژی مدرن یک راهحل قدرتمند ارائه میدهد. نوازندهای که در این موقعیت قرار دارد، به دنبال ابزارهایی است که بتوانند پارتیتورهای فیزیکی یا دیجیتال را مستقیماً به فایلهای MIDI تبدیل کنند. نرمافزارهایی مانند ScanScore و MuseScore از فناوری تشخیص نوری موسیقی (OMR) برای خواندن نتها، سکوتها و دینامیکها استفاده میکنند و آنها را به زبانی که کامپیوتر شما میفهمد ترجمه میکنند. این فناوری به عنوان یک صرفهجویی عظیم در زمان عمل میکند و بخش طاقتفرسای ورود نت را بر عهده میگیرد.
با خودکارسازی رونویسی اولیه، نوازندگان میتوانند تمرکز خود را از ورود مکانیکی نتها به خود اجرا معطوف کنند. هدف دیگر فقط وارد کردن نتها نیست، بلکه ایجاد صدایی واقعگرایانه و پر از احساس است. این کار شامل تنظیم شدت ضربه (velocity)، تغییرات زمانی (quantization)، اعمال تکنیکهای نوازندگی (articulations) و انتخاب سازهای مجازی مناسب برای جان بخشیدن به ارکستر دیجیتال است.
آیا شما هم تا به حال در موقعیت مشابهی بودهاید؟ چه ابزارها یا روشهایی را برای تبدیل نت موسیقی به MIDI و خلق اجراهای دیجیتال قانعکننده مؤثر یافتهاید؟ تجربیات و پیشنهادات واقعی خود را با ما به اشتراک بگذارید!
منبع: انجمن Gearspace