این مسئله از دور جدید جذب سرمایه ۱۰۰ میلیون دلاری Mubi نشأت میگیرد که توسط شرکت برجسته سرمایهگذاری خطرپذیر سکویا کپیتال (Sequoia Capital) رهبری شد. این همکاری انتقادات قابل توجهی را به همراه داشته است، زیرا سکویا در فناوریهای دفاعی اسرائیل، به ویژه استارتاپ کِلا (Kela)، سرمایهگذاری کرده است. نامهای سرگشاده که به امضای فیلمسازان متعددی رسیده، استدلال میکند که این پیوند مالی به این معناست که رشد Mubi اکنون «به طور صریح با نسلکشی در غزه گره خورده است.»
وقتی از جارموش در مورد این وضعیت پیچیده سؤال شد، او صریح پاسخ داد. او در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت: «من از این رابطه ناامید و نگران شدم.» با این حال، او دیدگاهی چندوجهی نیز ارائه داد و به همکاری خود با این پلتفرم زمینه بخشید. او توضیح داد: «رابطه شخصی من با Mubi خیلی قبل از این موضوع شروع شد و آنها در این فیلم برای همکاری فوقالعاده بودند.»
در پاسخ به واکنشهای فزاینده، بنیانگذار و مدیرعامل Mubi به طور علنی تأکید کرده است که «هرگونه ادعا مبنی بر اینکه کار ما با تأمین مالی جنگ مرتبط است، به سادگی نادرست است.»
جارموش، کهنهکارِ عبور از چشمانداز چالشبرانگیز تأمین مالی فیلم، مراقب بود که خود را نه سخنگوی Mubi، بلکه هنرمندی مستقل معرفی کند که اغلب مجبور به انتخابهای دشوار برای به ثمر رساندن دیدگاههایش بوده است. او توضیح داد: «من یک فیلمساز مستقل هستم که برای تأمین مالی فیلمهایم از منابع مختلفی پول گرفتهام.» بیانیه نهایی او در این مورد، بازتابی قدرتمند و بدبینانه از ماهیت سرمایهداری مدرن بود: «تمام پولهای شرکتی کثیف هستند.» این جمله یک دوراهی عمیق را که بسیاری از هنرمندان با آن روبرو هستند، برجسته میکند: چگونه میتوان در سیستمی که اغلب توسط منابعی با پیچیدگیهای اخلاقی تأمین مالی میشود، اثری معنادار خلق کرد.
این رویداد پرسشهای مهمی را برای مخاطبان و خالقان آثار به طور یکسان در مورد مسئولیت شرکتها، منابع مالی در هنر و اینکه آیا امکان جدا کردن هنر از تجارتی که از آن حمایت میکند وجود دارد، مطرح میسازد.
منبع: TechCrunch