این‌ها مقوا نیستند! شاهکارهای سرامیکی که شما را فریب می‌دهند

در نگاه اول، شاید فکر کنید با یک کاردستی ساده روبرو هستید؛ ظروفی که هوشمندانه از لوله‌های مقوایی، تکه‌های بریده شده و چسب نواری شفاف ساخته شده‌اند. ممکن است شبیه به یک تجربه بازیگوشانه یا مدلی برای یک اثر بزرگ‌تر به نظر برسند. اما با دقت بیشتری نگاه کنید، زیرا چشمانتان در حال فریب خوردن هستند. این قطعات پیچیده، در واقع کاملاً از سرامیک ساخته شده‌اند.

پارچ سرامیکی اثر ژاک مونرو که دقیقاً شبیه مقوایی است که با چسب نواری به هم متصل شده.

این‌ها آثار باورنکردنی هنرمند، ژاک مونرو، از مجموعه در حال اجرای او به نام CARTON هستند. او استادانه با درک ما از مواد بازی می‌کند و یک جلوه خیره‌کننده فریب چشم (trompe-l’œil) خلق می‌کند که آنچه را که فکر می‌کنیم می‌بینیم به چالش می‌کشد. فرآیند ساخت این آثار بسیار دقیق است: مونرو سه نوع مختلف از خاک رس را با هم ترکیب کرده و فرم‌های اصلی را با چرخ سفالگری می‌سازد. پس از اینکه گِل به حالت چرمین (سفتی چرم) خشک شد، او خطوط و لبه‌ها را اصلاح کرده و جزئیات ریزی را اضافه می‌کند که ظاهر کاغذ بریده شده را کاملاً تقلید می‌کنند.

مجموعه‌ای از ظروف سرامیکی ژاک مونرو که به صورت طبیعت بی‌جان چیده شده و یادآور نقاشی‌های جورجو موراندی است.

یکی از پیچیده‌ترین مراحل، ایجاد بافت موج‌دار مقوا است. مونرو با استفاده از یک ابزار چوبی دست‌ساز، با زحمت فراوان مجموعه‌ای از فرورفتگی‌های مثلثی را روی گِل ایجاد می‌کند. وقتی قطعات کنار هم قرار می‌گیرند، اثر نهایی شبیه به یک سازه شکننده مقوایی به نظر می‌رسد، اما در واقعیت، هر ظرف کاملاً ضدآب و فوق‌العاده بادوام است. و قطعاً خیس و خراب نخواهد شد!

اخیراً، مونرو از نقاشی‌های رنگ روغن ظریف و زیبای هنرمند ایتالیایی، جورجو موراندی (۱۸۹۰-۱۹۶۴) الهام گرفته است. موراندی به خاطر طبیعت بی‌جان‌های خود با رنگ‌های ملایم از اشیاء سرامیکی شهرت داشت، جایی که او روابط بین حجم، نور و سایه را کاوش می‌کرد. او اشیاء را به گونه‌ای می‌چید که ترکیبات ظریفی خلق کند، اغلب لبه‌های بالایی آن‌ها را در یک راستا قرار می‌داد یا باعث می‌شد عناصر مختلف در جزئیات ظروف دیگر ادغام شوند.

چیدمان دیگری از طبیعت بی‌جان با ظروف سرامیکی شبیه مقوا، با الهام از آثار جورجو موراندی.

در نمایشگاه خود با عنوان «زندگی، همچنان.»، مونرو از ترکیبات موراندی به عنوان پایه‌ای برای آثارش استفاده می‌کند. او پارچ‌ها، گلدان‌ها و شیشه‌های سرامیکی خود را به گونه‌ای می‌چیند که بازتابی از فرم‌های نقاشی‌های موراندی باشد و به شیفتگی این نقاش به «cosiddetta realtà» یا «به اصطلاح واقعیت» بازمی‌گردد. این مفهوم بیان می‌کند که معنا در خودِ شیء نیست، بلکه در نحوه مشاهده آن نهفته است—موضوعی عالی برای ساخته‌های فریبنده مونرو.

این مجموعه ادای احترامی زیبا به تاریخ هنر، دگرگونی مواد و لذت ساده دوباره نگریستن است.

منبع: Colossal

Leave a Comment