آیا تا به حال به آسمان شب نگاه کردهاید و از خود پرسیدهاید: «آیا ما تنها هستیم؟» این یکی از عمیقترین سوالاتی است که بشر همواره از خود پرسیده است. اکنون، یک فناوری پیشگامانه که در هلند توسعه یافته، قرار است ما را به پاسخ این سوال نزدیکتر کند.
معرفی میکنیم: تراشه نشانگر حیات (LMCOOL)، دستگاهی کوچک با یک مأموریت عظیم: جستجو برای یافتن نشانههایی از حیات گذشته یا حال در سیارات دیگر. این تراشه نوآورانه حاصل همکاری یک کنسرسیوم هلندی به رهبری ذهنهای درخشان در دانشگاه صنعتی دِلفت (TU Delft) و با حمایت مالی از برنامه ابزارآلات NSO است.
اما این تراشه چگونه کار میکند؟ هسته اصلی این مأموریت در تشخیص نهفته است. این تیم، شامل یوریاان هوسکِنس، پژوهشگر دانشگاه توئنته (UT)، بر روی توسعه یک حسگر نوری بسیار گزینشی تمرکز دارد. این حسگر برای شناسایی مولکولهای خاصی – که به عنوان «نشانگرهای زیستی» (biomarkers) شناخته میشوند – طراحی شده است که علائم آشکار حیات محسوب میشوند. این مولکولها میتوانند اسیدهای آمینه، لیپیدها یا سایر مولکولهای آلی پیچیدهای باشند که بلوکهای سازنده بنیادین حیات، آنطور که ما میشناسیم، هستند.
کوچکسازی این فناوری یک تحول بزرگ در اکتشافات فضایی است. ارسال تجهیزات بزرگ و سنگین به فضا فوقالعاده گران و پیچیده است. با جای دادن یک آزمایشگاه قدرتمند روی یک تراشه کوچک، مأموریتهای آینده به مریخ، اروپا یا انسلادوس میتوانند کارآمدتر و توانمندتر باشند. تراشه LMCOOL میتواند نمونههای خاک یا آب را در محل تجزیه و تحلیل کند و دادههای حیاتی را در جستجوی زیستشناسی فرازمینی فراهم آورد.
این پروژه نشاندهنده یک جهش قابل توجه در حوزه اخترزیستشناسی است که مهندسی پیشرفته را با تلاش دیرینه بشر برای اکتشاف ترکیب میکند. این گواهی است بر اینکه چگونه نبوغ انسان میتواند ابزارهایی برای کشف بزرگترین اسرار کیهانی از دل کوچکترین بستهها بیافریند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این مأموریت شگفتانگیز، تحولات آن را دنبال کنید.
منبع: Astroblogs.nl