جهان هستی دائماً در حال فاش کردن اسراری است که درک ما را به چالش میکشد و تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) پیشگام این اکتشافات است. مشاهدات اخیر از یک «نقطه قرمز کوچک» (LRD) عجیب در کیهان دوردست، دانشمندان را به یک فرضیه جدید، جذاب و جسورانه رسانده است: ما ممکن است نوع کاملاً جدیدی از اجرام آسمانی را کشف کرده باشیم.
این جرم نه یک ستاره به معنای سنتی آن است و نه یک کهکشان معمولی. پژوهشگران آن را «اخترنما-ستاره» یا «ستاره سیاهچالهای» (BH*) مینامند. این نظریه مطرح میکند که این جرم یک سیاهچاله ابرپرجرم با جرمی از هزاران تا شاید میلیونها برابر خورشید ما است که در یک پوسته کروی عظیم از گاز پنهان شده است.
اما چه چیزی باعث درخشش یک اخترنما-ستاره میشود؟ برخلاف ستارههای عادی که انرژی خود را از طریق همجوشی هستهای در هستهشان تولید میکنند، درخشندگی فوقالعاده یک اخترنما-ستاره از طریق موادی که به طور مداوم از پوسته گازی آن به درون سیاهچاله مرکزی فرو میریزند، تأمین میشود. این فرآیند مقادیر عظیمی انرژی آزاد میکند و باعث میشود که این جرم به شدت بدرخشد و ظاهری شبیه به یک ستاره غولپیکر داشته باشد.
این نقطه قرمز کوچک خاص که «The Cliff» نامگذاری شده، میتواند یکی از این غولهای نخستین باشد. کشف اخترنما-ستارهها میتواند انقلابی در علم باشد و یک معمای بزرگ در کیهانشناسی را حل کند: سیاهچالههای ابرپرجرم چگونه در جهان اولیه به این سرعت عظیم شدند؟ این اجرام BH* میتوانند یک مرحله میانی حیاتی باشند که به عنوان بذرهایی عمل کردهاند که به سرعت رشد کرده و به هیولاهای کهکشانی که امروز در مرکز کهکشانهایی مانند راه شیری خودمان میبینیم، تبدیل شدهاند.
این هنوز یک فرضیه است و برای تأیید وجود این غولهای کیهانی به مشاهدات بیشتری نیاز است. اما این یک یادآوری هیجانانگیز است که با هر نگاه عمیق به فضا، پرسشها و امکاناتی بیش از آنچه تصور میکردیم، پیدا میکنیم.
آیا میخواهید درباره اسرار جهان اولیه بیشتر بدانید؟
منبع: astroblogs.nl