تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) بار دیگر پرده کیهانی را کنار زده و نگاهی نفسگیر به یکی از پویاترین مناطق کهکشان ما ارائه کرده است. جدیدترین هدف آن «قوس ب۲» (Sagittarius B2)، یک ابر مولکولی غولپیکر و قهرمان بیچونوچرای تشکیل ستاره در کهکشان راه شیری است.
منطقه قوس ب۲ که در فاصله تقریبی ۲۷٬۰۰۰ سال نوری از ما و در نزدیکی سیاهچاله ابرپرجرم مرکز کهکشانمان قرار دارد، یک مهدکودک ستارهای واقعی است. این منطقه آنقدر پرکار است که مسئول تولید نیمی از تمام ستارگان مرکز کهکشان راه شیری است، در حالی که تنها ۱۰ درصد از سوخت ستارهسازی این ناحیه را در خود جای داده است. این بازدهی شگفتانگیز مدتهاست که دانشمندان را متحیر کرده و اکنون تلسکوپ وب در حال فراهم کردن سرنخهای لازم برای حل این معما است.
تلسکوپ وب با استفاده از ابزارهای قدرتمند فروسرخ نزدیک (NIRCam) و فروسرخ میانی (MIRI)، کاری را انجام میدهد که تلسکوپهای دیگر مانند هابل از آن عاجزند: این تلسکوپ میتواند از میان پردههای ضخیم گاز و غبار کیهانی که این ستارگان نوزاد را پنهان کردهاند، عبور کند. این قابلیت به ما امکان میدهد تا اولین مراحل تولد و رشد ستارگان را مشاهده کنیم.
اما یک تناقض شگفتانگیز در اینجا وجود دارد: جذابترین بخشهای این تصاویر جدید، تاریکترین قسمتهای آن هستند. اینها فضاهای خالی در کیهان نیستند؛ بلکه مناطقی هستند که غبار کیهانی در آنها به قدری متراکم است که حتی تلسکوپ قدرتمند وب نیز نمیتواند به درونشان نفوذ کند. این ابرهای کدر، متراکمترین مخازن مواد خام برای ستارگان آینده هستند. در درون آنها، پیشستارههای بیشماری در سکوت رشد میکنند و از جهان بیرون محافظت میشوند تا زمانی که به اندازه کافی پرجرم شوند و بتوانند شعلهور شده و از میان غبار کیهانی بدرخشند. مشاهدات وب به دانشمندان کمک میکند تا شرایطی را که منجر به چنین نرخ بالایی از تشکیل ستاره میشود، درک کنند و پنجرهای جدید به سوی چرخه حیات ستارگان و تکامل کهکشان ما بگشایند.
منبع: PetaPixel