در یک رصد پیشگامانه، تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) که پروژهای مشترک میان ناسا، اسا و سازمان فضایی کانادا است، با نفوذ به درون غبار کیهانی، برای نخستین بار تصویری مستقیم از ستارهای که در مرکز سحابی خیرهکننده پروانه قرار دارد، ثبت کرده است. این دستاورد برجسته با استفاده از ابزار قدرتمند فروسرخ میانی وب (MIRI) ممکن شده است، که توانسته موتور پنهان یکی از زیباترین و پیچیدهترین اجرام کهکشان ما را آشکار سازد.
سحابی پروانه، که با نام NGC 6240 نیز شناخته میشود، یک سحابی سیارهنما است. برخلاف نامش، هیچ ارتباطی با سیارات ندارد. این سحابی در واقع پرده پایانی تماشایی از زندگی یک ستاره، بسیار شبیه به خورشید ما، است که لایههای بیرونی گاز خود را به فضا پرتاب کرده است. این پوستههای گازی در حال انبساط، توسط تابش هسته داغ و متراکمی که از ستاره باقی مانده – یعنی ستاره مرکزی – روشن میشوند. برای سالها، همین ستاره در هالهای ضخیم از غبار پنهان مانده بود و برای تلسکوپهایی که در نور مرئی کار میکنند، مانند هابل، نامرئی بود.
اینجاست که تلسکوپ فضایی جیمز وب برتری خود را نشان میدهد. قابلیت آن در دیدن نور فروسرخ به آن اجازه میدهد تا از میان موادی که برای نور مرئی کدر هستند، نگاه کند. دوربین MIRI به طور خاص به طول موجهای فروسرخ میانی حساس است و نمایی بیسابقه از ساختار پیچیده سحابی و برای اولین بار، منبع انرژی آن را فراهم میکند. دانشمندان اکنون میتوانند این ستاره فوقالعاده داغ را مستقیماً مطالعه کرده و به بینشهای حیاتی در مورد مراحل پایانی تکامل ستارگان و فرآیندهای فیزیکی که این ساختارهای ظریف و بالمانند را شکل میدهند، دست یابند. این رصد نقطه عطف مهمی در تلاش ما برای درک چرخه زندگی کیهانی ستارگان است.
برای جزئیات بیشتر، به منبع مراجعه کنید: PetaPixel