جریمه ۱.۵ میلیارد دلاری غول هوش مصنوعی: نقطه عطف یا پول خرد؟

یک توافق تاریخی در دنیای هوش مصنوعی و حق کپی‌رایت به دست آمده است. نیویورک تایمز گزارش می‌دهد که شرکت هوش مصنوعی Anthropic با پرداخت ۱.۵ میلیارد دلار در یک دعوای گروهی با نویسندگانی که آثارشان بدون اجازه برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده شده بود، موافقت کرده است. این بزرگترین پرداخت در تاریخ کپی‌رایت ایالات متحده است که قرار است به ازای هر اثر، مبلغ ۳۰۰۰ دلار به پانصد هزار نویسنده پرداخت کند. 📚💰

در نگاه اول، این یک پیروزی بزرگ برای خالقان آثار به نظر می‌رسد. با این حال، نگاهی دقیق‌تر یک سوال اساسی را مطرح می‌کند: آیا این مبلغ کافی است؟ در حالی که ۱.۵ میلیارد دلار مبلغی سرسام‌آور است، این رقم کمتر از ۱٪ از ارزش کلان ۱۸۳ میلیارد دلاری شرکت Anthropic را تشکیل می‌دهد. برای شرکتی که فناوری خود را بر پایه مالکیت معنوی سرقت شده بنا کرده، برخی معتقدند این جریمه چیزی بیش از یک تنبیه ناچیز نیست. از این رویداد به عنوان «لحظه نپستر» صنعت هوش مصنوعی یاد می‌شود، یک نقطه عطف که ممکن است شرکت‌ها را وادار به بازنگری در شیوه‌های خود کند، اما آیا برای ترساندن غول‌هایی که چنین جریمه‌هایی را صرفاً هزینه کسب‌وکار می‌دانند، کافی خواهد بود؟ 🤔

احساس عمومی این است که این مجازات به اندازه‌ای سخت نیست که تغییری واقعی ایجاد کند، به خصوص با توجه به نگرش شرکت. گفته می‌شود مدیرعامل Anthropic، داریو آمودی، اعتراف کرده که آن‌ها ترجیح داده‌اند از کتاب‌های دارای حق کپی‌رایت استفاده کنند تا از «دردسرهای حقوقی/عملی/تجاری» جلوگیری کنند. این اظهارات نشان‌دهنده یک انتخاب عمدی برای نقض حقوق دیگران به خاطر راحتی و سود است. علاوه بر این، فناوری ساخته شده از این داده‌ها اکنون در همکاری با شرکت‌هایی مانند Palantir و آمازون برای توسعه ابزارهایی برای آژانس‌های دفاعی و اطلاعاتی ایالات متحده استفاده می‌شود. این موضوع سوالات اخلاقی عمیقی را در مورد استفاده از آثار خلاقانه برای ساخت نرم‌افزارهای جاسوسی تهاجمی و الگوریتم‌های با کاربرد نظامی بدون رضایت صاحبان آثار ایجاد می‌کند.

اگرچه این توافق یک گام به جلو و یک پیروزی برای نویسندگان درگیر است، اما تا حدودی یک پیروزی پرهزینه به نظر می‌رسد. این توافق به تخلف اذعان می‌کند اما جریمه‌ای را تحمیل نمی‌کند که بتواند واقعاً رفتار صنعت را تغییر دهد. اکنون امید این است که سایر دعاوی در حال جریان علیه شرکت‌های هوش مصنوعی به نتایج معنادارتری منجر شوند و کل این صنعت حریص را وادار کنند تا از تلقی کردن آثار و داده‌های خصوصی ما به عنوان منابع رایگان برای سود خود دست بردارند. این پرونده یک آزمون حیاتی است، اما مبارزه برای جبران خسارت منصفانه و توسعه اخلاقی هوش مصنوعی هنوز به پایان نرسیده است. ⚖️

منبع: Literary Hub

Leave a Comment