دنیای بازی ARC Raiders، دنیایی خشن و نابخشودنی است. در این چشمانداز پسا-آخرالزمانی متروک، بازیکنان باید برای منابع بجنگند و همزمان با رباتهای مرگبار و خودکار مقابله کنند. با این حال، رباتها تنها تهدید موجود نیستند؛ بازیکنان دیگر نیز به همان اندازه خطرناک هستند. این ترکیب از نبرد بازیکن در مقابل محیط (PvE) و بازیکن در مقابل بازیکن (PvP) یکی از اصول اصلی ژانر شوتر استخراج (extraction shooter) است، اما به یک نقطه اختلاف بزرگ در جامعه بازیکنان این بازی تبدیل شده است.
گروهی از بازیکنان با صدای بلند خواستار حذف PvP یا افزودن یک حالت انحصاری PvE شدهاند. ناامیدی آنها اغلب از دست دادن غنایم ارزشمندی است که به سختی به دست آوردهاند، آن هم درست لحظاتی قبل از استخراج موفقیتآمیز. این تمایل برای تجربهای با مجازات کمتر قابل درک است، اما نحوه ابراز آن توسط برخی، محیطی سمی ایجاد کرده است.
وضعیت تا جایی تشدید شد که جامعه و مدیران سابردیت رسمی ARC Raiders مجبور به اتخاذ موضعی قاطع شدند. این صداهای مخالف به طور فزایندهای خصمانه شده و به بازیکنانی که در نبردهای PvP شرکت میکنند، توهین و آزار میرساندند. در پاسخ، مدیران اعلام کردند که «ضد-PvPهای سمی» را به دلیل رفتارشان مسدود خواهند کرد.
مدیران موضع خود را روشن کرده و اظهار داشتند که شرکت در PvP و شلیک به سایر بازیکنان به محض مشاهده، بخشی از طراحی اصلی بازی است. آنها هشدار دادند: «این به آن معنا نیست که شما میتوانید به این سابردیت بیایید و به آنها توهین کنید، یا آنها را دارای اختلال روانی یا بیمار بدانید.» آنها تأکید کردند که حملات شخصی به بازیکنان به دلیل بازی کردن طبق طراحی آن، تحمل نخواهد شد.
سایر اعضای جامعه نیز این احساس را تکرار کردهاند. یکی از بازیکنان نوشت: «شما با شلیک کردن به دیگران سمی نیستید… هیچکس با شلیک کردن در نگاه اول شما را مورد آزار قرار نمیدهد یا سمی رفتار نمیکند، و هیچکس ملزم نیست بازی را به شیوهای که شما دوست دارید بازی کند.» این موضوع جنبهای بنیادین از بازی را برجسته میکند: ARC Raiders یک تجربه بقا است که در آن اعتماد یک کالای لوکس و احتیاط یک ضرورت است. در دنیایی که بقا حرف اول را میزند، هر رویارویی با بازیکن دیگر یک ریسک حسابشده است.
حلقه اصلی گیمپلی شوترهای استخراج حول این تنش میچرخد. به دست آوردن غنایم ارزشمند برای پیشرفت ضروری است و گرفتن آن از بازیکن دیگر یکی از کارآمدترین راهها برای این کار است. دوستی یک گزینه است، اما هرگز تضمینشده نیست.
اجماع در میان جامعه گستردهتر این است که بازیکنانی که از این محیط پرخطر لذت نمیبرند، شاید بهتر باشد به سراغ ژانرهای دیگر بروند. درخواست از یک توسعهدهنده برای تغییر بنیادین دیدگاه هنری خود برای راضی کردن یک گروه خاص، هویت بازی را تضعیف میکند. به جای حمله به دیگران برای لذت بردن از مکانیکهای اصلی بازی، شاید برای این بازیکنان سازندهتر باشد که بازیهایی را پیدا کنند که با ترجیحاتشان همخوانی بیشتری دارد. به هر حال، دنیای بازیها وسیع است و هیچ خجالتی در پذیرش این واقعیت که یک ژانر خاص برای شما مناسب نیست، وجود ندارد.
منبع: Destructoid