یک مراسمی وجود دارد که هر کولهگردی که مسافتهای طولانی را طی میکند، با آن کاملاً آشناست. این مراسم روی زمین اتاق نشیمن اتفاق میافتد، جایی که به منظرهای وسیع از تجهیزات تبدیل میشود. من خودم را در این آشفتگی آشنای قبل از سفر یافتم و با وسواس هر وسیله را وزن میکردم. ترازوی دیجیتال کوچکم به داور نهایی برای انتخاب وسایل تبدیل شده بود. یک چراغ پیشانی وزن ناچیز ۴۷ گرم را نشان داد—عالی بود و انتخاب شد. من این فرآیند را ادامه دادم، اینجا و آنجا چند گرم کم میکردم و هر پیروزی کوچک در برابر استبداد وزن را جشن میگرفتم. اما بعد، لحظه حقیقت فرا رسید. با احتیاط ابزار اصلی خلاقیتم، یعنی دوربینم، را برداشتم و روی ترازو گذاشتم. با دیدن عددی که روی صفحه نمایش ظاهر شد، قلبم کمی فرو ریخت: ۹۱۵ گرم. این تقریباً یک کیلوگرم است. برای یک تکه وسیله، مانند یک لنگر به نظر میرسید. این کشمکش دائمی برای عکاسان ماجراجو است: میل عمیق برای ثبت زیباییهای جهان در مقابل واقعیت بیرحمانه حمل تکتک گرمها بر روی دوش برای صدها کیلومتر. آیا کیفیت تصویر را فدای یک کولهپشتی سبکتر میکنید، یا وزن اضافی را برای آن یک شات بینقص تحمل میکنید؟ این یک موازنه ظریف است که این راهنما قصد دارد آن را حل کند.
برای آشنایی با بهترین گزینههای دوربین برای سفر بعدی خود، بیشتر بخوانید: ادامه مطلب