آیا تا به حال فکر کردهاید که وقتی یک جشن تولد با یک فیلمبرداری ساعت ۶ صبح تداخل پیدا میکند، چه اتفاقی میافتد؟ برای کالین فارل در صحنه فیلمبرداری کلاسیک علمی-تخیلی استیون اسپیلبرگ، «گزارش اقلیت»، این تداخل منجر به روزی شد که او هرگز فراموش نخواهد کرد—و روزی که طبق گزارشها، همبازیاش تام کروز را به شدت عصبانی کرد.
در دنیای پادآرمانشهری «گزارش اقلیت»، فارل نقش دنی ویتور را بازی میکرد، یک مأمور تیزهوش وزارت دادگستری که برای بازرسی برنامه «پیشجرم» (Precrime) فرستاده شده بود؛ برنامهای که توسط شخصیت تام کروز، جان اندرتون، رهبری میشد. رابطه آنها روی پرده سینما با درگیری و سوءظن تعریف میشد. اما به نظر میرسد بخشی از این تنش به دلیل رفتارهای فارل در پشت صحنه، به زندگی واقعی نیز کشیده شده بود.
فارل در مصاحبهای در برنامه «The Late Show With Stephen Colbert»، با صراحت از آن روز به عنوان «یکی از بدترین روزهایی که تا به حال در یک صحنه فیلمبرداری داشتهام» یاد کرد. این اتفاق در روز تولد او رخ داد. پس از شبی که او آن را به طور مبهم به «انواع و اقسام کارهای بیهوده» توصیف کرد، برای سرویس صبحگاهیاش دیر کرده بود. برای مدیریت این وضعیت، درخواست فارل در صحنه فیلمبرداری غیرمتعارف بود: «شش آبجوی پاسیفیکو و یک بسته سیگار مارلبرو قرمز.»
در آن صحنه او باید دیالوگ پیچیدهای را بیان میکرد: «مطمئنم همه شما پارادوکس بنیادین روششناسی پیشجرم را درک کردهاید.» به نظر ساده میآید، نه؟ اما نه در آن روز. ضبط این دیالوگ به شکل حیرتآوری ۴۶ برداشت طول کشید. فارل اعتراف کرد: «هرگز آن دیالوگ را فراموش نمیکنم، اما نمیتوانستم آن را بگویم.» او فشار 엄청 را به یاد میآورد و حتی پیشنهاد استراحت و هوای تازه را رد کرده بود، زیرا میترسید این کار فشار را بیشتر کند. نتیجه چه بود؟ او اذعان داشت: «تام از من خیلی راضی نبود. تام از من خوشحال نبود.»
این داستانی است که با نگاه به گذشته و با فروتنی روایت میشود. این رویداد سالها قبل از آن رخ داد که فارل به مرکز بازپروری برود و هوشیاری را در پیش بگیرد. او به تجربه سورئال کار با قهرمانان دوران کودکیاش مانند اسپیلبرگ و کروز اشاره کرد و پذیرفت که درخواست مرخصی در روز تولدش برای یک فیلم ۱۲۰ میلیون دلاری، فراتر از جایگاهش بوده است. او با خود اندیشید: «من پیش خودم چه فکری میکردم؟»
با وجود چالشهای پشت صحنه، بازی فارل در نقش ویتور شکاک و جاهطلب، یکی از عناصر برجسته فیلم است. شخصیت او به عنوان یک نقطه مقابل حیاتی برای جان اندرتونِ تام کروز عمل میکند و اخلاقیات سیستمی را زیر سؤال میبرد که افراد را برای جرائمی که هنوز مرتکب نشدهاند، مجازات میکند. طبیعت بوروکراتیک دنی او را غیرقابل دوستداشتن جلوه میدهد، اما مخالفت او با جبرگرایی سیستم و تجاوز آن به آزادی فردی، در مرکزیت پیچیدگی اخلاقی فیلم قرار دارد. تنها زمانی که خود اندرتون توسط سیستم هدف قرار میگیرد، به درستی سوءظنهای دنی پی میبرد و این امر به کاوشی هیجانانگیز در باب اخلاق سیستمی و اختیار فردی منجر میشود.
این حکایت، نگاهی جذاب به فشارهای هالیوود و سفرهای شخصی ستارگانش ارائه میدهد. اگرچه آن روز یک چالش بزرگ بود، اما در نهایت از درخشش بازی او که به نسخه نهایی فیلم راه یافت، چیزی کم نکرد.
اطلاعات بیشتر از منبع: /Film