داستان از این قرار است که پس از آنکه گروه The Avalanches اولین آلبوم انقلابی خود یعنی Since I Left You را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد، تمام دنیا منتظر ماند. و این انتظار ۱۶ سال طول کشید. در این مدت، آلبوم دوم به یک افسانه تبدیل شد که در هالهای از شایعات و تأخیرها پیچیده شده بود. اما در آن یک دهه و نیم واقعاً چه اتفاقی افتاد؟ این داستان موانع خلاقانه، مشکلات شخصی و چالشهای لجستیکی عظیمی است که به بازگشت خیرهکننده آنها با آلبوم Wildflower منجر شد.
آلبوم Since I Left You یک شاهکار در فرهنگ سمپلینگ بود؛ کلاژی رؤیایی که از حدود ۳۵۰۰ قطعه از صفحات وینیل ساخته شده بود. این اثر با کارهای افسانهای مانند Endtroducing از DJ Shadow و Paul’s Boutique از Beastie Boys مقایسه شد و تعریفی جدید از امکانات سمپلینگ ارائه داد. با این حال، اعضای گروه آنقدر بینظم بودند و به گمنامی خود اطمینان داشتند که هرگز فهرستی از سمپلهای استفادهشده تهیه نکردند؛ تصمیمی که بعدها برایشان دردسرساز شد.
سالهای گمشده
فشار برای ساخت یک جانشین شایسته بسیار زیاد بود. کار روی آلبوم جدید آغاز شد، اما با گذشت سالها، به مجموعهای پراکنده و نامنسجم از ایدهها تبدیل شد. رابی چیتر، یکی از نیروهای خلاق اصلی گروه، با بیماریهای خودایمنی و وابستگی به الکل دستوپنجه نرم میکرد، به طوری که برای نزدیک به سه سال قادر به کار نبود. شرکت ضبط آنها، Modular، ورشکست شد و پروژههای دیگرشان، مانند ساخت موسیقی متن برای فیلم کینگ کونگ، به سرانجام نرسید. زمانی که Wildflower در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، تنها چیتر و تونی دی بلازی از اعضای اصلی باقی مانده بودند.
وظیفه طاقتفرسای کسب مجوز سمپلها
یکی از بزرگترین موانع، کسب مجوز برای سمپلهای بیشمار آلبوم Wildflower بود؛ وظیفهای که به دلیل شهرت جدید گروه، حتی از آلبوم اول هم پیچیدهتر بود. پت شاناهان، یک متخصص کسب مجوز سمپل، پنج سال زمان صرف کرد تا از این هزارتوی قانونی عبور کند. این فرآیند شامل نوشتن نامههای شخصی به اسطورههایی مانند پل مککارتنی و یوکو اونو برای گرفتن اجازه استفاده از یک سمپل از گروه بیتلز بود. هر صدای قدم، پارس سگ و برخورد اشیاء باید از نظر قانونی تأیید میشد.
فناوری قدیمی آنها نیز یک چالش بود. چیتر همچنان از یک کامپیوتر قدیمی Apple G3 با سیستمعامل دهه ۹۰ برای تنظیم استفاده میکرد، زیرا فایلهای پروژهاش روی سیستمهای جدیدتر اجرا نمیشد. این موضوع او را مجبور کرد تا سالها چرخ رنگی معروف در حال چرخش را تحمل کند.
بازگشت پیروزمندانه
در سال ۲۰۱۶، این سکوت سرانجام با انتشار قطعه «Frankie Sinatra» شکسته شد؛ یک آهنگ پرانرژی با حضور دنی براون و اماف دوم. ساخت این آهنگ خود یک حماسه بود که دو سال و نیم و بیش از ۱۰۰ نسخه میکس مختلف زمان برد. این قطعه یک اعلامیه جسورانه بود که The Avalanches بازگشتهاند.
آلبوم Wildflower یک موفقیت درخشان بود؛ اثری غنی و شاد که ضمن احترام به میراث آلبوم قبلی، هویت مستقل خود را شکل داد. این آلبوم گواهی بر استقامت بود؛ یک خلقت زیبا که از دل بیش از یک دهه هرجومرج و فداکاری متولد شد. همانطور که تونی دی بلازی میگوید: «انگار The Avalanches مجموعهای از تمام صداها در طول زمان است و ما فقط مجرای عبور آن هستیم.»
خوشبختانه، طرفداران برای فصل بعدی مجبور به انتظاری چنین طولانی نشدند. آلبوم سوم آنها، We Will Always Love You، تنها چهار سال بعد منتشر شد و ثابت کرد که سد خلاقیت گروه سرانجام شکسته شده است.
در مورد این سفر خلاقانه باورنکردنی از مقاله منبع بیشتر بیاموزید: MusicRadar