وقتی روم باستان را تصور میکنیم، اغلب تصاویری از فیلسوفان رواقی، لژیونهای منظم و شگفتیهای معماری باشکوه به ذهنمان خطور میکند. اما حس شوخطبعی آنها چطور بود؟ به نظر میرسد که شوخیهایشان همیشه سطح بالا یا پیچیده نبوده است. در واقع، همانطور که این اثر باستانی شگفتانگیز ۲٬۰۰۰ ساله ثابت میکند، طنز آنها میتوانست کاملاً زمینی و مضحک باشد.
این مجسمه کوچک برنزی یک بازیگر کمدی را به تصویر میکشد، شخصیتی که احتمالاً برای تماشاگران رومی از نمایشهای محبوب روی صحنه کاملاً شناخته شده بود. حالت اغراقآمیز و چهره او لحظهای از کمدی فیزیکی خالص را به تصویر میکشد—چیزی که ما در زبان عامیانه به آن «شوخی بیادبانه» میگوییم. این یک مورد استثنایی نبود؛ اشکال تئاتر مردمی رومی، مانند فارس آتلان (Atellan Farce)، به خاطر نمایشهای بزنبکوب، شخصیتهای کلیشهای و طنز بیپرده که برای تودهها جذاب بود، شهرت داشتند.
آثاری از این دست برای مورخان و باستانشناسان بسیار ارزشمند هستند. آنها نگاهی نادر و صمیمی به زندگی روزمره و فرهنگ عامه رومیان عادی ارائه میدهند و ما را فراتر از تاریخ رسمی امپراتوران و سناتورها میبرند. این مجسمه جنبهای از جامعه روم را به ما نشان میدهد که قابل درک، انسانی و شاد بوده و از اشکال ساده و جهانی کمدی لذت میبرده است. این یک یادآوری قدرتمند است که در طول هزاران سال، برخی چیزها—مانند یک خنده از ته دل به چیزی مسخره—هرگز واقعاً تغییر نمیکنند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این قطعه سرگرمکننده از تاریخ، مقاله کامل را در Live Science مطالعه کنید.
منبع: Live Science