این کاتبان چیزی فراتر از نسخهنویسان صرف بودند؛ آنها تصویرگر، شیمیدان و هنرمند بودند. کارگاههای آنها، که به «اسکریپتوریوم» معروف بود، مراکز خلاقیتی بودند که در آن از پالتی از رنگدانههایی استفاده میکردند که از سراسر جهان شناختهشده آن زمان تهیه میشد. رنگهایی را تصور کنید که از سنگهای قیمتی خرد شده مانند لاجورد برای ایجاد آبی اولترامارین درخشان، یا قرمزهای زنده از ماده معدنی شنگرف به دست میآمدند. اینها فقط رنگ نبودند؛ بلکه نمادهایی از ثروت، قدرت و تقوا بودند که برای مهمترین متون استفاده میشدند.
با این حال، نمادینترین ویژگی، استفاده از ورق طلا بود. کاتبان با دقت ورقهای نازک طلای واقعی را بر روی صفحات اعمال میکردند، تکنیکی که به «تذهیب» یا «زراندود کردن» معروف است. هنگامی که نور به این صفحات میتابید، طلا میدرخشید و میدرخشید و به معنای واقعی کلمه متن و تصاویر را «روشن» میکرد. اصطلاح «نسخه خطی تذهیبشده» (illuminated manuscript) از همینجا نشأت میگیرد—کتابی که با درخششی الهی و زمینی روشن شده است.
نتیجه این هنر، میراثی ماندگار از زیبایی است. پایداری شیمیایی این رنگدانههای طبیعی و خلوص طلا به این معنی است که بسیاری از این نسخههای خطی رنگهای زنده خود را برای بیش از هزار سال حفظ کردهاند و پنجرهای مستقیم و درخشان به جهان قرون وسطی برای ما گشودهاند. اسرار این هنر جاودانه را کشف کنید.
در منبع بیشتر بیاموزید:
https://www.medievalists.net/2025/10/medieval-manuscripts-living-colour/