نقاشی‌های باستانی از یک جهان‌بینی مشترک ۴۰۰۰ ساله پرده برداشتند

نقاشی‌های باستانی از یک جهان‌بینی مشترک ۴۰۰۰ ساله پرده برداشتند

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که فرهنگ‌های باستانی چگونه جهان را درک می‌کردند؟ برای هزاران سال، انسان‌ها به ستارگان خیره شده و تلاش کرده‌اند جایگاه خود را در کیهان بیابند. در یک کشف شگفت‌انگیز، پژوهشگران با مطالعه نقاشی‌های دیواری باستانی در تگزاس و مکزیک، شواهدی از یک جهان‌بینی یا «کیهان‌بینی» فوق‌العاده منسجم یافته‌اند که به مدت ۴۰۰۰ سال به اشتراک گذاشته شده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است!

نقاشی پیچیده سیاه و قرمز از یک پیکره انسان‌نما که در یک دست پرتاب‌گر نیزه و در دست دیگر نیزه و عصا دارد.
این اثر هنری به سبک رودخانه پکوس، یک پیکره پیچیده را نشان می‌دهد که بخشی از یک سیستم نمادین پیشرفته است. (اعتبار تصویر: مرکز تحقیقات و آموزش باستان‌شناسی شوملا)

در اعماق دره‌های پائین پکوس، منطقه‌ای ناهموار که از جنوب غربی تگزاس تا شمال مکزیک امتداد دارد، جوامع شکارچی-گردآورنده باستانی میراث هنری نفس‌گیری از خود به جای گذاشته‌اند. یک مطالعه جدید، نقاشی‌های ۱۲ سایت مختلف را بر روی صخره‌ها، غارها و فرورفتگی‌های طبیعی تحلیل کرده و یک تداوم عمیق را کشف کرده است. برای حدود ۱۷۵ نسل، این هنرمندان بومی از قوانین ترکیبی یکسان پیروی کرده و از واژگان نمادین مشابهی استفاده می‌کردند. این امر نشان می‌دهد که درک بنیادین آن‌ها از جهان به مدت چهار هزار سال پایدار مانده است.

پنجره‌ای به گذشته، با تاریخ‌گذاری دقیق

چگونه می‌دانیم که این نقاشی‌ها این‌قدر قدیمی و سنت آن‌ها این‌چنین طولانی است؟ دانشمندان از ترکیبی از روش‌های تاریخ‌گذاری پیشرفته استفاده کردند. آن‌ها از تاریخ‌گذاری رادیوکربن بر روی مواد آلی موجود در خودِ رنگ بهره بردند—شگفت‌آور است که هنرمندان باستانی از چسباننده‌هایی مانند چربی مغز استخوان گوزن و امولسیون‌کننده‌هایی از گیاهانی مانند یوکا استفاده می‌کردند. این امر امکان تاریخ‌گذاری مستقیم اثر هنری را فراهم کرد. آن‌ها همچنین از تاریخ‌گذاری اگزالات استفاده کردند که رسوبات معدنی تشکیل‌شده در زیر و روی لایه‌های رنگ را اندازه‌گیری می‌کند و یک چارچوب زمانی برای زمان ایجاد و در معرض دید قرار گرفتن هنر فراهم می‌آورد.

نقاشی صخره‌ای از یک پیکره با دو دست گشاده و شکلی هاله‌مانند بر فراز سرش.
پیکره‌هایی مانند این، که در سایت‌ها و زمان‌های مختلف یافت شده‌اند، به یک سنت شمایل‌نگاری مستمر اشاره دارند. (اعتبار تصویر: Steelman et al., Sci. Adv. 11, eadx7205)

فراتر از هنر: انتقال دانش

سبک منسجم، که به «سبک رودخانه پکوس» (PRS) معروف است، بسیار فراتر از تزئین صرف بود. پژوهشگران معتقدند که این نقاشی‌های دیواری یک سیستم پیچیده برای انتقال دانش حیاتی فرهنگی و متافیزیکی در طول هزاران سال بوده‌اند. پایبندی سختگیرانه به قوانینی مانند توالی خاص در استفاده از رنگ‌ها و نمادهای تکرارشونده، نشان‌دهنده یک عمل رسمی و عمیقاً معنادار است. این فقط هنر برای هنر نبود؛ کتابخانه‌ای از دانش بود که بر روی صخره نقاشی شده بود.

این کیهان‌بینی باستانی، که برای هزاران سال وفادارانه حفظ شده است، ممکن است زمینه را برای باورها و بیانات نمادین جوامع کشاورزی پیچیده‌تر بعدی در مزوآمریکا فراهم کرده باشد. در حالی که تفسیر معنای دقیق هنر ماقبل تاریخ همیشه یک چالش است، انسجام و طول عمر این سنت، شواهد قدرتمندی از درک عمیق و پایداری از جهان ارائه می‌دهد.

یک مرد و یک زن بر فراز چند نقاشی صخره‌ای در کنار یک صخره خم شده‌اند.
پژوهشگران با دقت لایه‌های رنگ را مطالعه می‌کنند تا تکنیک‌ها و جدول زمانی هنرمندان را درک کنند. (اعتبار تصویر: مرکز تحقیقات و آموزش باستان‌شناسی شوملا)

این تحقیق به ما یادآوری می‌کند که جوامع باستانی دارای سنت‌های فکری عمیق و پیچیده‌ای بودند و هنر صخره‌ای به عنوان یک رسانه حیاتی برای حفظ و انتقال آن خرد در طول اعصار عمل می‌کرده است.

اطلاعات بیشتر از مطالعه اصلی: Science Advances

Leave a Comment