هاردی، هنرمند و ترانهسرای موسیقی کانتری، در گفتگویی صریح در پادکست Nashville Now، دیدگاه خود را در مورد واکنش صنعت موسیقی به حواشی پیرامون مورگان والن به اشتراک گذاشت. او عنوان کرد که واکنش اولیه از سوی چهرههای اصلی این صنعت بسیار شدید بود، اما از آن زمان به بعد ملایمتر شده است که نشاندهنده تغییری در موضع آنهاست.
هاردی اظهار داشت: «شرکتهای بزرگ در ابتدا با او بسیار سختگیر بودند.» این جمله به دورهای اشاره دارد که والن با واکنشهای منفی گستردهای روبرو شد، از جمله ممنوعیت پخش آثارش از رادیو و حذف نامش از فهرست واجدین شرایط برای چندین جایزه معتبر. این واکنش از سوی کسانی که هاردی آنها را «متولیان» موسیقی کانتری مینامد – یعنی شرکتهای ضبط با نفوذ، شبکههای رادیویی و انجمنهای اهدای جوایز – نتیجه مستقیم اقدامات جنجالی والن بود.
اظهارنظر بعدی هاردی، مبنی بر اینکه این نهادها در نهایت «به خود آمدند»، بحث بزرگتری را در مورد پویایی صنعت موسیقی باز میکند. این موضوع پرسشهایی را در مورد مرز بین پاسخگویی و مجازات طولانیمدت مطرح میسازد. آیا ممنوعیت اولیه یک اقدام انضباطی ضروری بود یا یک واکنش افراطی؟ سخنان هاردی حاکی از آن است که صنعت موسیقی ممکن است حمایت عظیم و تزلزلناپذیر طرفداران والن را به رسمیت شناخته باشد؛ حمایتی که حتی در بحبوحه رسوایی، به فروش بیسابقه آلبومهای او منجر شد. این موفقیت مبتنی بر طرفداران، حفظ موضع سختگیرانه را برای صنعت به طور فزایندهای دشوار ساخت.
این وضعیت به عنوان یک مطالعه موردی جذاب در مورد «فرهنگ حذف» (Cancel Culture)، رستگاری و قدرت انکارناپذیر موفقیت تجاری در دنیای سرگرمی عمل میکند. این موضوع تعامل پیچیده بین رفتار هنرمند، تحریمهای صنعتی و افکار عمومی را برجسته میسازد. دیدگاه هاردی نگاهی از درون صحنه موسیقی نشویل ارائه میدهد و به درکی عملگرایانه از سوی رهبران این صنعت اشاره دارد که طرد کامل و دائمی یکی از سودآورترین ستارههایشان، موضعی پایدار نبود.
برای یادگیری بیشتر در مورد چشمانداز در حال تحول صنعت موسیقی کانتری و مسئولیتپذیری هنرمندان، از منبع اصلی دیدن کنید.
منبع: Rolling Stone