هنر فراموش‌شده زیربشقابی‌های رستوران‌های نیمه قرن بیستم

آیا لذت ساده نشستن در یک رستوران کوچک و روبرو شدن با یک زیربشقابی کاغذی پر از نقشه، معما یا تاریخ محلی را به خاطر دارید؟ برای بسیاری، این‌ها فقط محافظ میز نبودند؛ بلکه دریچه‌ای به دنیایی دیگر هنگام انتظار برای غذا بودند. تحقیقی جدید در مورد زیربشقابی‌های رستوران‌های آمریکای شمالی در اواسط قرن بیستم، آن‌ها را به عنوان قطعاتی شگفت‌انگیز از افمرا (آثار گذرا) معرفی می‌کند—هنری یک‌بارمصرف که به زیبایی دورانی سپری‌شده را به تصویر می‌کشد.

این زیربشقابی‌ها چیزی فراتر از کاربردی بودن بودند؛ آن‌ها ابزاری هوشمندانه و ارزان برای بازاریابی محسوب می‌شدند. رستوران‌ها از آن‌ها برای سرگرم کردن مشتریان، به‌ویژه کودکان، با بازی‌ها، چیستان‌ها و کارتون‌ها استفاده می‌کردند. اما نقش آن‌ها بسیار فراتر از سرگرمی ساده بود. آن‌ها اغلب به عنوان بیلبوردهای کوچک و راهنماهای محلی عمل می‌کردند و با افتخار جاذبه‌های منطقه‌ای، جدول‌های زمانی تاریخی و نقشه‌هایی که نقاط دیدنی اطراف را نشان می‌دادند، به نمایش می‌گذاشتند. یک زیربشقابی از رستورانی در پنسیلوانیا ممکن بود میراث صنعتی این ایالت را با جزئیات شرح دهد، در حالی که دیگری از آیداهو می‌توانست صنعت چوب‌بری خود را با اصطلاحات تخصصی و تصاویر مربوطه جشن بگیرد.

طراحی گرافیکی این اقلام، مطالعه‌ای در زیبایی‌شناسی اواسط قرن است. آن‌ها که معمولاً برای کاهش هزینه‌ها به صورت یک یا دو رنگ چاپ می‌شدند، دارای تصاویر جذاب و دستی و تایپوگرافی متمایز هستند. نمادهای معروفی مانند «بیگ بویِ باب» اغلب روی آن‌ها ظاهر می‌شدند و برند رستوران را در ذهن مشتریان تثبیت می‌کردند. شرکت‌هایی مانند «فورت هاوارد پیپر» و «هاروی پیپر پراداکتس» در ایجاد این طرح‌های سفارشی تخصص داشتند و دپارتمان‌های هنری داخلی را برای ساخت هویت‌های بصری منحصربه‌فرد برای رستوران‌های بزرگ و کوچک در سراسر قاره به کار می‌گرفتند.

امروزه، این زیربشقابی‌ها توسط مجموعه‌داران و بایگانان گرامی داشته می‌شوند. آن‌ها آثار ملموسی از فرهنگ مادی هستند که تصویری منحصربه‌فرد از یک زمان و مکان خاص ارائه می‌دهند. آن‌ها به ما می‌گویند که مردم برای چه چیزهایی ارزش قائل بودند، جوامع چگونه خود را می‌دیدند و چگونه از بازدیدکنندگان استقبال می‌کردند. هر زیربشقابی باقی‌مانده، قطعه‌ای کوچک اما پرجنب‌وجوش از تاریخ اجتماعی است؛ پنجره‌ای رنگارنگ به زندگی روزمره و فرهنگ غذایی آمریکای شمالی در اواسط قرن بیستم. آن‌ها به ما یادآوری می‌کنند که گاهی اوقات، گذراترین اشیاء می‌توانند ماندگارترین داستان‌ها را روایت کنند.

زیربشقابی رستوران سه نانوای کوچک در دلاورزیربشقابی رستوران چایلدزتصویر زیربشقابی بیگ بوی

درباره این آثار تاریخی شگفت‌انگیز بیشتر بیاموزید: https://casualarchivist.substack.com/p/order-up

Leave a Comment