وحشت واقعی Welcome to Derry پنی‌وایز نیست

با اینکه بازگشت پنی‌وایز در سریال It: Welcome to Derry همان صحنه‌های ترسناک مؤثر و وحشتناکی را که انتظار داریم به ما می‌دهد، اما نبوغ واقعی این سریال فراتر از لبخند هولناک هیولاست. این سریال ثابت می‌کند که چیزی بسیار بیشتر از یک پیش‌درآمد ساده است که صرفاً داستان پیدایش یک دلقک قاتل را روایت کند؛ این یک کلاس درس استادی در استفاده از یک بستر تاریخی است، نه فقط به عنوان پس‌زمینه، بلکه به عنوان یک شخصیت فعال و زنده که وحشت را تشدید می‌کند.

کلارا استک در نقش لیلی بین‌بریج با نگاهی نگران در سریال It: Welcome to Derry

دهه ۱۹۶۰: یک کابوس زنده و نفس‌گیر

برخلاف بسیاری از آثار تاریخی که از دوران خود برای جذابیت‌های بصری استفاده می‌کنند، Welcome to Derry روایت خود را عمیقاً در اضطراب‌های دهه ۱۹۶0 میلادی ریشه می‌دهد. وحشت همیشگی بحران موشکی کوبا و تهدید قریب‌الوقوع نابودی هسته‌ای در هر فریم سریال نفوذ می‌کند. این فقط یک صدای پس‌زمینه نیست؛ ترسی ملموس است که وحشت کیهانی پنهان‌شده در فاضلاب‌های شهر دِری را بازتاب می‌دهد. سریال هوشمندانه این موضوع را از طریق ویدیوهای دولتی که به کودکان آموزش می‌دهند چگونه از انفجارهای اتمی زیر میزهایشان پناه بگیرند و اخبار رادیو و تلویزیون که دائماً به همه یادآوری می‌کنند جهان در آستانه جنگ است، به تصویر می‌کشد. این پارانویای دنیای واقعی حتی به داستان اصلی دامن می‌زند، زیرا علاقه مضحک و اشتباه ارتش به مهار موجودیت «It» به عنوان سلاحی علیه دشمنان جنگ سرد خود را توجیه می‌کند. علاوه بر این، نژادپرستی پنهان آن دوران لایه‌ دیگری از شرارت انسانی را اضافه می‌کند و باعث می‌شود تهدیدهای فراطبیعی بخشی از یک بدخواهی بزرگتر و سیستمی به نظر برسند.

تیلور پیج در نقش شارلوت هنلون و پیتر آوتربریج در نقش کلینت باورز در سریال It: Welcome to Derry

وقتی مدرسه به کانون وحشت تبدیل می‌شود

در نگاه اول، داستان‌های فرعی متمرکز بر زندگی روزمره بچه‌ها در مدرسه ممکن است ضعیف‌ترین حلقه سریال به نظر برسد. چرا باید روی قلدرها، دوستی‌ها و درام‌های کلاسی تمرکز کرد وقتی یک وحشت کیهانی از ترس تغذیه می‌کند؟ با این حال، سریال استادانه نشان می‌دهد که این بخش‌ها بیهوده نیستند. به عنوان مثال، قسمت چهارم به طرز درخشانی یک درس زیست‌شناسی به ظاهر بی‌خطر در مورد کرم‌های انگلی که حلزون‌ها را تسخیر می‌کنند را به وحشت اصلی سریال گره می‌زند. «It» فقط به عنوان هیولایی که از تاریکی بیرون می‌پرد ظاهر نمی‌شود؛ بلکه به یک انگل تبدیل می‌شود که یکی از بچه‌ها، مارج، را آلوده می‌کند و باعث می‌شود او به طرز فجیعی تلاش کند چشمان ورم‌کرده خود را از حدقه درآورد. سپس از این رویداد وحشتناک علیه دوست-دشمن او، لیلی، استفاده می‌شود تا او را برای این حمله مقصر جلوه دهند و او را به آسایشگاه روانی نزدیک‌تر کنند. در یک سکانس ویرانگر، درام پیش پا افتاده مدرسه با وحشت فراطبیعی جدایی‌ناپذیر می‌شود و ترس را به شیوه‌ای روانشناختی بی‌رحمانه و فراموش‌نشدنی به واقعیت پیوند می‌زند. این همان چیزی است که سریال را بسیار هوشمندانه می‌کند—اینکه می‌فهمد ترسناک‌ترین چیزها اغلب همان‌هایی هستند که امور آشنا را به چیزی هیولایی تبدیل می‌کنند.

بچه‌های سریال It: Welcome to Derry روی سکوها نشسته‌اند

در نهایت، It: Welcome to Derry موفق است زیرا به مخاطبان خود احترام می‌گذارد و روایتی را می‌بافد که در آن وحشت‌های انسانی به اندازه وحشت‌های فراطبیعی ترسناک هستند و داستانی را خلق می‌کند که بسیار هوشمندانه‌تر و دلهره‌آورتر از حد انتظار است.

منبع: slashfilm.com

Leave a Comment