پایان یک دوران: آخرین سفر ایستگاه فضایی بین‌المللی


تصویری از ایستگاه فضایی بین‌المللی که از یک شاتل فضایی در حال جدا شدن دیده می‌شود.

نزدیک به یک ربع قرن است که ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) به عنوان نمادی پایدار از نبوغ و همکاری بشر، از نوامبر سال ۲۰۰۰ به عنوان خانه‌ای دائمی برای فضانوردان در مدار زمین می‌چرخد. اما پس از یک دوره باورنکردنی، این فصل از اکتشافات فضایی به پایان خود نزدیک می‌شود. ناسا تصمیم خود را برای توقف نگهداری از ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۳۰ تأیید کرده و این به معنای پایان عمر عملیاتی آن است.

این تصمیم، فرآیند بازنشستگی برنامه‌ریزی‌شده و دقیقی را برای این سازه عظیم آغاز می‌کند. آخرین پرده از عمر ایستگاه، یک فرود کنترل‌شده و دراماتیک به جو زمین خواهد بود که در نهایت به یک «آرامگاه دریایی» در دورافتاده‌ترین نقطه اقیانوس‌های سیاره ما ختم می‌شود. این خروج از مدار برنامه‌ریزی‌شده تضمین می‌کند که ایستگاه، این شگفتی مهندسی به اندازه یک زمین فوتبال، به طور ایمن و به دور از هرگونه منطقه مسکونی سقوط کند.

ایستگاه فضایی بین‌المللی چیزی فراتر از یک آزمایشگاه در فضا بوده است. این ایستگاه به عنوان یک دستاورد بزرگ در مشارکت بین‌المللی شناخته می‌شود که آژانس‌های فضایی ایالات متحده (ناسا)، روسیه (روسکاسموس)، اروپا (اسا)، ژاپن (جاکسا) و کانادا (CSA) را گرد هم آورد. در دنیای پس از جنگ سرد، این ایستگاه نماد دوران جدیدی از همکاری بود. در داخل آن، هزاران آزمایش علمی در شرایط ریزگرانش انجام شده که منجر به پیشرفت‌هایی در پزشکی، علم مواد و درک ما از چگونگی سازگاری بدن انسان با فضا شده است؛ دانشی حیاتی برای مأموریت‌های طولانی‌مدت آینده به ماه و مریخ.

در حالی که روسیه پیش از این تعهد خود به ایستگاه را تا سال ۲۰۲۸ اعلام کرده بود، جدول زمانی ۲۰۳۰ ناسا برنامه گذار را قطعی می‌کند. اکنون تمرکز به سمت مدلی جدید برای فعالیت‌ها در مدار پایین زمین معطوف شده که بر ایستگاه‌های فضایی تجاری توسعه‌یافته توسط شرکت‌های خصوصی تکیه دارد. این امر به ناسا اجازه می‌دهد تا منابع خود را به سمت اهداف اکتشافی بلندپروازانه‌تر در اعماق فضا، از جمله برنامه آرتمیس که هدف آن بازگرداندن انسان به ماه و در نهایت فرستادن آنها به مریخ است، هدایت کند.

همانطور که به نسل بعدی سکونتگاه‌های فضایی می‌نگریم، به میراث ایستگاه فضایی بین‌المللی نیز می‌اندیشیم. این ایستگاه الهام‌بخش میلیون‌ها نفر بوده، میزبان فضانوردان از کشورهای متعدد شده و توانایی‌های ما در فضا را به طور اساسی ارتقا داده است. سقوط نهایی آن در اقیانوس، لحظه‌ای تأثیرگذار خواهد بود که پایان یک دوران نمادین و آغاز راهی برای جهش بزرگ بعدی در سفر کیهانی بشریت را رقم می‌زند.

منبع: astroblogs.nl

Leave a Comment