آیا تا به حال پیش آمده که بعد از یک دوی «آسان» احساس خستگی بیشتری کنید؟ این حس ناخوشایند از یک دویدن آرام و چک کردن مداوم ساعت برای سریعتر نرفتن، به طرز شگفتآوری رایج است. این یک نبرد بین چیزی است که بدن شما به آن نیاز دارد و چیزی که غرور شما میخواهد. اما حقیقت این است که تسلط بر هنر دویدن آرام برای ریکاوری، یکی از مهمترین قدمهایی است که میتوانید برای تبدیل شدن به یک دونده قویتر، سریعتر و مقاومتر بردارید. 🏃♀️💨
بسیاری از ما در این دام میافتیم که فکر میکنیم هر دویدن باید با تلاش سخت همراه باشد. دویدن آسان غیرمنطقی به نظر میرسد، تقریباً انگار که به اندازه کافی تلاش نمیکنیم. با این حال، این طرز فکر یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که دوندگان مرتکب میشوند و یکی از موارد مورد تنفر مربیان دو است. مشکل اینجاست که وقتی روزهای آسان خود را بیش از حد سخت میدوید، بدن شما هرگز به طور کامل ریکاوری نمیشود. شما این خستگی را با خود به تمرینات کلیدی خود—مانند تمرینات اینتروال، تمپو و دوهای طولانی—منتقل میکنید، که به این معنی است که نمیتوانید در مواقعی که واقعاً اهمیت دارد، بهترین عملکرد را داشته باشید.
پس، چگونه میتوان این کار را درست انجام داد؟ در اینجا یک دستورالعمل ساده اما متحولکننده برای پیروی وجود دارد: آنقدر آهسته بدوید که پاهایتان احساس نکنند در حال کار کردن هستند.
این موضوع به معنای رسیدن به یک سرعت خاص روی ساعت GPS شما نیست. بلکه در مورد هماهنگ شدن با بدن و در پیش گرفتن یک رویکرد مبتنی بر تلاش است. به آن مانند قرار دادن بدن خود روی حالت کروز کنترل فکر کنید. شما در حال حرکت هستید، اما هیچ فشار یا تلاشی در کار نیست. شما آنقدر آهسته حرکت نمیکنید که غیرطبیعی به نظر برسد، اما برای حفظ حرکت نیز کار واقعی انجام نمیدهید. این سرعت «بدون زحمت» از روزی به روز دیگر تغییر خواهد کرد. روز بعد از یک تمرین سخت در پیست، ممکن است سرعت شما در هر مایل یک دقیقه کامل کندتر از روزی باشد که احساس شادابی میکنید. این کاملاً طبیعی است—در واقع، تمام هدف همین است.
وقتی شروع به تمرین این روش کنید، جادو اتفاق میافتد. شما دوهای ریکاوری خود را با احساس شادابی واقعی به پایان خواهید رساند، نه خستگی. پاهای شما آماده خواهند بود تا با قدرت و انرژی بیشتری با جلسات سخت روبرو شوند. این امر به ویژه در طول یک دوره تمرینی سخت، مانند تمرین برای ماراتن، بسیار حیاتی است، جایی که ریکاوری مناسب کلید جلوگیری از فرسودگی و آسیبدیدگی است. واقعاً آسان کردن دوی ریکاوری روز جمعه به این معنی است که برای دوی طولانی و بسیار مهم روز شنبه، احساس شارژ مجدد و آمادگی خواهید کرد.
همانطور که مربی آلیشا فلین اشاره میکند: «روزهای آسان باید آنقدر آرامشبخش باشند که تقریباً شک کنید آیا به اندازه کافی کار میکنید یا نه.» این موضوع در مورد درک هدف هر دویدن است. دوهای آسان برای ریکاوری و ساختن پایه هوازی هستند. دوهای سخت برای ساختن سرعت و قدرت هستند. با احترام گذاشتن به هدف روزهای ریکاوری، به بدن خود اجازه میدهید تا سازگار شده و قویتر شود. مربی ژانت همیلتون اضافه میکند که وقتی ورزشکاران این موضوع را درک میکنند، تمایل بیشتری برای آهسته دویدن در زمان مناسب پیدا میکنند.
این اصل برای همه، از کسی که تازه سفر دویدن خود را آغاز کرده تا یک کهنهکار باتجربه، صدق میکند. یادگیری دویدن آهسته یک مهارت اساسی است که عادات خوبی را برای یک عمر دویدن سالم و لذتبخش ایجاد میکند. به یاد داشته باشید، دستاوردهای واقعی تناسب اندام نه در حین خود تمرین، بلکه زمانی که بدن شما در حال استراحت و ریکاوری از آن است، اتفاق میافتد. بیشتر همیشه بهتر نیست؛ هوشمندانهتر بهتر است.
منبع: Runner’s World