باورکردنی نیست که به دهمین نسل از گوشیهای پیکسل گوگل رسیدهایم. هنوز هیجان معرفی اولین پیکسل در سال ۲۰۱۶ را به خوبی به یاد دارم؛ حسی که نه قبل و نه بعد از آن برای هیچ گوشی دیگری تجربه نکرده بودم. با وجود آن علاقه اولیه، مجموعهای از مشکلات و ناامیدیها باعث شد تا برای بیش از شش سال، سری پیکسل را کنار بگذارم. اما اکنون، با پیکسل ۱۰ پرو، گوگل بالاخره همان گوشی هوشمندی را ساخته که تمام این مدت منتظرش بودم.
چه چیزی باعث شد از پیکسل فاصله بگیرم؟
مسیر جدایی من از پیکسل در حوالی دوران پیکسل ۳ آغاز شد. آن جادوی اولیه جای خود را به چرخهای از دستگاههای معیوب و مشکلات تمامنشدنی داده بود. گوشیهای پیکسل XL، 2 XL و 3 XL من هر کدام حداقل سه بار تحت گارانتی تعویض شدند. پیکسل ۳ ایکسال به طور خاص ناامیدکننده بود؛ با تنها ۴ گیگابایت رم، در انجام چندوظیفگی ساده هم مشکل داشت. باز کردن اپلیکیشن دوربین هنگام گوش دادن به موسیقی تقریباً همیشه باعث کرش کردن یکی از اپها یا هر دو میشد. گوشی از همان روز اول کند به نظر میرسید و دیگر نمیتوانستم به خاطر دوربین خوب و نرمافزار روان، از این ایرادات چشمپوشی کنم. به همین دلیل به سراغ گلکسی اس ۱۰ پلاس رفتم و با اینکه از تجربه کار با سامسونگ لذت بردم، همیشه در دلم امیدوار بودم که گوگل روزی بتواند محصول بینقصی تولید کند.
بازگشت پیروزمندانه با پیکسل ۱۰ پرو
پیکسل ۱۰ پرو نقطه عطفی در این ماجراست. شاید روی کاغذ در همه مشخصات فنی برنده نباشد، اما این تجربه کاربری واقعی است که اهمیت دارد. برای مثال، تراشه Tensor G5 قصد رقابت با A19 Pro اپل یا Snapdragon 8 Elite Gen 5 را ندارد و این برای نیازهای من کاملاً مناسب است. من گیمر حرفهای موبایل نیستم؛ تنها به گوشیای نیاز دارم که شبکههای اجتماعی و اپهای کاری را روان اجرا کند، داغ نکند و باتریاش تا پایان روز دوام بیاورد. G5 این وعدهها را عملی میکند. هرچند معتقدم گوگل باید در این بازه قیمتی، قدرت پردازشی بیشتری ارائه دهد، اما «جادوی پیکسل» این مصالحه را ارزشمند میسازد.
یکی از بزرگترین پیشرفتها، کیفیت ساخت است. پیکسلهای قبلی من در مقایسه با رقبای سامسونگ، حس پریمیوم و استحکام کمتری داشتند. اما پیکسل ۱۰ پرو حس یک محصول خوشساخت و محکم را منتقل میکند. به جز فریم صیقلی که کمی آن را لغزنده کرده، همه چیز با دوام به نظر میرسد. رنگ یشمی (Jade) آن به قدری زیباست که اغلب آن را از قاب بیرون میآورم تا فقط تحسینش کنم.
اندازه گوشی نیز یک مزیت دیگر است. من از گوشیهای غولپیکر «اولترا» خسته شدهام، اما نمیخواستم کیفیت دوربین را فدا کنم. پیکسل ۱۰ پرو تعادل کاملی برقرار کرده است. کوچک نیست، اما برای استفاده با یک دست راحت است و مچ را خسته نمیکند، در حالی که بهترین سختافزار دوربین را در خود جای داده است.
یک ریسک حسابشده
البته نگرانیهایی هم دارم، بهخصوص با توجه به سابقه گوگل در مشکلات باتری. باتری پیکسل ۶a پدربزرگم آنقدر متورم شد که نمایشگر را از فریم بیرون راند. این یک نقص جدی است. با این حال، عادت من به تعویض گوشی هر ۱ تا ۲ سال یکبار و پشتیبانی عالی گوگل در بریتانیا (آنها پیکسل ۶a خارج از گارانتی را در کمتر از ۲۴ ساعت تعویض کردند) به من این اطمینان را داد که این ریسک حسابشده را بپذیرم.
ویژگیهای بیجایگزین پیکسل
بهبودهای سختافزاری بالاخره به من اجازه داد تا از ویژگیهای نرمافزاری که دلتنگشان بودم، نهایت استفاده را ببرم. فیلتر تماسها و پیامکهای اسپم زندگی را تغییر میدهد. در دو ماه گذشته، فقط یک تماس اسپم دریافت کردهام که آن هم توسط قابلیت Call Screen مسدود شد. ویژگیهایی مانند Direct My Call و Hold For Me تماسهای خستهکننده با پشتیبانی مشتریان را قابل تحمل میکنند. و البته قابلیت Now Playing – ویژگی ساده و آفلاینی که موسیقی در حال پخش در محیط را شناسایی میکند. جزئیات کوچکی که بیش از آنچه تصور میکردم، دلتنگش بودم.
دوربینی استثنایی با فضایی برای پیشرفت
دوربینهای پیکسل همیشه عالی بودهاند، اما اکنون تطبیقپذیرتر از همیشه هستند. سیستم دوربین پیکسل ۱۰ پرو قابل اعتماد، با ثبات و کاملاً رقابتی با بهترینهای سامسونگ و اپل است. با این حال، هنوز جای پیشرفت وجود دارد. بعد از استفاده از آیفون، آرزو میکنم گوگل قابلیتی شبیه به Photographic Styles اپل را پیادهسازی کند که به کاربران اجازه میدهد تنظیمات بصری دلخواه خود را ذخیره کرده تا به طور خودکار روی عکسها اعمال شوند و به صورت غیرمخرب قابل ویرایش باشند. این ویژگی، لایهای از شخصیسازی خوشایند را به تجربه عالی دوربین اضافه میکند.
در نتیجه، پیکسل ۱۰ پرو گوشیای است که اشتباهات نسلهای گذشته خود را جبران میکند. شاید برای همه مناسب نباشد—کاربران حرفهای و گیمرها ممکن است تراشه Tensor G5 را ضعیف بدانند—اما برای من، این یک پکیج بینقص از نرمافزار هوشمند، سختافزار باکیفیت و دوربینی فوقالعاده است که سالها منتظرش بودم.
منبع: Android Authority