یک مشاهده رایج در میان علاقهمندان به صدا این است که به طور متناقضی، یک ضبط ۸ تِرَک میتواند به طور قابل توجهی «حجیمتر» و «عریضتر» از ضبطهای انجام شده بر روی دستگاههای ۱۶ یا حتی ۲۴ تِرَک به نظر برسد. چگونه چنین چیزی ممکن است در حالی که تعداد تِرَکهای کمتری در اختیار دارید؟
راز این موضوع در فیزیک و مفهومی به نام «پهنای نوار برای هر تِرَک» نهفته است. اکثر دستگاههای مولتیتِرَک حرفهای، از ۸ تِرَک گرفته تا ۲۴ تِرَک، از نوار مغناطیسی با عرض ۲ اینچ استفاده میکنند. وقتی این عرض ۲ اینچی را بر تعداد تِرَکها تقسیم میکنید، تفاوت آشکار میشود:
- دستگاه ۸ تِرَک: هر تِرَک بخش سخاوتمندانهای از سطح نوار را به خود اختصاص میدهد.
- دستگاه ۲۴ تِرَک: همان نوار ۲ اینچی به ۲۴ نوار بسیار باریکتر تقسیم میشود.
تِرَکهای عریضتر چندین مزیت کلیدی را فراهم میکنند: نسبت سیگنال به نویز بهتر (هِس کمتر)، پاسخ فرکانسی پایین تقویتشده (بیس پُرتر) و هدروم بیشتر، که اجازه میدهد سیگنال با شدت بیشتری به نوار وارد شود قبل از اینکه دیستورت شود و در نتیجه آن اشباع گرم و کلاسیک نوار به دست آید. این ترکیب صدایی قدرتمند و پرانرژی ایجاد میکند که میتواند باعث شود دستگاههای با تعداد تِرَک بالاتر در مقایسه «کوچک» به نظر برسند. البته، همه اینها قبل از آن است که حتی بخواهیم آن را با دنیای ضبط دیجیتال مقایسه کنیم…
برای شنیدن تفاوتها، دموی کامل را در ویدیوی زیر تماشا کنید!
منبع: انجمن Gearspace