کوه‌های معلق مسی، ژاپن و یوتا را با هنر پیوند می‌دهند

کوه‌های معلق مسی، ژاپن و یوتا را با هنر پیوند می‌دهند

تصور کنید وارد گالری‌ای می‌شوید که در آن یک چشم‌انداز درخشان و مواج، بی‌وزن در هوا شناور است. این تجربه شگفت‌انگیزی است که چیدمان عظیم هنرمند ژاپنی، یاسوآکی اونیشی، با عنوان «سنگ روی مرز» (Stone on Boundary) در موزه هنرهای زیبای یوتا به نمایش می‌گذارد. این اثر یک منظره بصری نفس‌گیر است، اما قدرت واقعی آن در داستان عمیقی نهفته که درباره ارتباط، مکان و موادی که ما را به هم پیوند می‌دهند، روایت می‌کند.

این چیدمان از ۵۰۰۰ ورقه نازک مسی تشکیل شده که هر کدام با دقت بر روی سنگ‌های رودخانه‌ای از دو مکان کاملاً متفاوت قالب‌گیری شده‌اند: اوزاکا در ژاپن، شهر محل استودیوی اونیشی، و سالت لیک سیتی در یوتا. این هزاران فرم درخشان و فنجانی‌شکل، از یک چارچوب سیمی پیچیده آویزان شده‌اند که در فضای گالری، همچون پستی و بلندی‌های رشته‌کوه‌های اطراف، «واساچ» و «اوکر»، جریان دارد.
نمایی وسیع از چیدمان هنری یاسوآکی اونیشی که فضایی به اندازه یک اتاق را اشغال کرده و صدها فرم مسی معلق، ساختاری موج‌مانند ایجاد کرده‌اند.
انتخاب مس تصادفی نیست. اونیشی با چیره‌دستی دو نقطه از جهان را که ظاهراً بی‌ارتباط هستند، از طریق این عنصر به هم متصل می‌کند. اوزاکا دارای تاریخی غنی و چند صد ساله به عنوان مرکز تصفیه مس ژاپن برای صادرات است. از سوی دیگر، موزه یوتا کمتر از یک ساعت با بزرگترین معدن مس روباز فعال جهان فاصله دارد. اونیشی با استفاده از ماده‌ای که در صنعت و چشم‌انداز هر دو مکان نقشی محوری دارد، گفتگویی خاموش میان آن‌ها برقرار کرده و به کاوش در مضامینی چون زمین، استخراج و ارتباطات درهم‌تنیده جهانی می‌پردازد.

این هنرمند از دیرباز مجذوب تعامل میان فضای «مثبت» و «منفی» بوده است؛ یعنی خودِ شیء و فضایی خالی که از خود به جا می‌گذارد. او با استفاده از قالب‌گیری، غیاب سنگ‌ها را به تصویر می‌کشد و فرم آن‌ها را بدون جوهره‌شان ارائه می‌دهد. به گفته موزه، این تکنیک نشان می‌دهد که درک یک چیز فراتر از دیدن سطح آن است و برای درک نادیده‌ها به تخیل نیاز دارد. «سنگ روی مرز» بینندگان را به تفکر درباره این حاشیه‌ها و مرزها، چه فیزیکی و چه مفهومی، دعوت می‌کند.
نمایی نزدیک و با جزئیات از قالب‌های ورق مسی که اشکال متنوع و درخشش فلزی آن‌ها را در حالی که از سیم‌های نازک آویزان هستند، نشان می‌دهد.
این اثر با ابعاد چشمگیر ۱۲ در ۲۲ در ۱۴ متر، بزرگترین چیدمان اونیشی تا به امروز است. این یک محیط فراگیر است که یک ماده صنعتی رایج را به تأملی شاعرانه در باب منظره، خاطره و پیوندهای نامرئی که فرهنگ‌ها و تاریخ‌های دور را به هم متصل می‌کنند، تبدیل کرده است.

برای مطالعه بیشتر، به مقاله اصلی در وب‌سایت Colossal مراجعه کنید.
نمایی از پایین به بالای چیدمان که بر چارچوب وسیع نصب‌شده بر سقف و آویزان بودن ظریف قطعات مسی تأکید دارد.
یک نمای نزدیک دیگر با تمرکز بر بافت و بازتاب نور از ورق‌های مسی در این چیدمان هنری.
نمایی نزدیک که اتصالات سیمی پیچیده بین قالب‌های مسی مجزا را به تصویر می‌کشد.

Leave a Comment