آیا تا به حال فکر کردهاید که مردم پیش از اپلیکیشنهای هواشناسی و پیشبینیهای بورس، چگونه سعی در دیدن آینده داشتند؟ در قرون ۱۶ و ۱۷، تلاش برای کسب بصیرت فراطبیعی، امری شگفتانگیز و گاهی عجیب بود. تصور کنید: برای دانستن سرنوشت خود، ممکن بود به شما توصیه شود که قلب تپنده یک موش کور را بخورید یا با دندان گرگی که زیر بالش خود پنهان کردهاید، بخوابید. اینها فقط قصههای عامیانه نبودند؛ بلکه بخشی از یک نظام پیچیده و پذیرفتهشده از باورها درباره پیشگویی بودند.
مورخ، مارتا مکگیل، در گفتگویی جذاب با الی کاتورن، از این دنیای خارقالعاده پردهبرداری میکند. او نشان میدهد که چگونه جامعه انگلستان در اوایل دوره مدرن، عمیقاً با روشهای پیشبینی آینده در هم تنیده بود. یکی از جذابترین شیوهها شامل «scrying» یا استفاده از گوی بلورین بود که نه تنها برای دیدن رؤیاها، بلکه برای ارتباط مستقیم با فرشتگان به کار میرفت. باور بر این بود که این موجودات آسمانی کلیدهای درک اراده الهی و رویدادهای آینده را در دست دارند و در همه چیز، از اشیای گمشده گرفته تا مسائل دولتی، راهنمایی ارائه میکردند.
اما دنیای پیشگویی تماماً به نجواهای فرشتگان و آیینهای رمزآلود خلاصه نمیشد. مکگیل طیف کاملی از فعالان این حوزه را بررسی میکند؛ از اخترشناسان محترمی که با ترسیم نمودار ستارگان، سرنوشت اشراف را هدایت میکردند، تا کفبینهای فروتنی که در میدانهای شلوغ بازار به مردم عادی بصیرت میفروختند. با این حال، در کنار این معتقدان واقعی، جنبه تاریکتری نیز رونق داشت. کلاهبرداران حیلهگر با راهاندازی کلاهبرداریهای متقلبانه و پولساز، از امیدها و ترسهای افراد مستأصل سوءاستفاده میکردند. این دوره شگفتانگیز، جامعهای را به ما نشان میدهد که با ایمان، علم نوظهور و میل بیزمان بشر برای دانستن آنچه در پیش است، دست و پنجه نرم میکرد.
درباره این تاریخ پنهان بیشتر بیاموزید: https://www.historyextra.com/membership/predicting-future-podcast-martha-mcgill/