احساس گیجی و بیحوصلگی که هر سال در ماه مارس تجربه میکنید، فقط یک توهم نیست. رسم سالانه «جلو کشیدن ساعتها» چیزی فراتر از دزدیدن یک ساعت خواب است؛ این کار ساعت داخلی بدن ما، یعنی ریتم شبانهروزی را، از تنظیم خارج میکند. در حالی که بسیاری از ما این موضوع را به عنوان یک ناراحتی موقتی نادیده میگیریم، یک مطالعه پیشگامانه جدید نشان میدهد که پیامدهای آن میتواند بسیار شدیدتر و طولانیمدتتر باشد.
بر اساس یک مدل پیشبینی جدید، استرس مزمنی که به دلیل این تغییر ناگهانی زمان بر بدن ما تحمیل میشود، پیامدهای بهداشتی قابل توجهی دارد. محققان ادعا میکنند که با لغو کامل ساعت تابستانی و پایبندی به زمان استاندارد در تمام طول سال، ایالات متحده به طور بالقوه میتواند از وقوع ۳۰۰,۰۰۰ مورد سکته مغزی در هر سال جلوگیری کند. این موضوع ارتباط قدرتمندی بین برنامههای زمانی اجتماعی و سلامت قلبی-عروقی جمعی ما را برجسته میکند.
هسته اصلی این مسئله در عدم هماهنگی بین ساعت بیولوژیکی ما و ساعت اجتماعی است که مجبور به پیروی از آن هستیم. ریتم شبانهروزی همه چیز را، از چرخههای خواب و بیداری گرفته تا ترشح هورمونها و متابولیسم، کنترل میکند. هنگامی که این ریتم به طور ناگهانی از تنظیم خارج میشود، بدن نوعی استرس فیزیولوژیکی را تجربه میکند. این مدل جدید استدلال میکند که برای بخش قابل توجهی از جمعیت، این عامل استرسزای سالانه و تکرارشونده، به عوامل خطری که میتوانند منجر به حوادث بهداشتی شدید مانند سکته مغزی شوند، میافزاید.
این مطالعه یک استدلال قانعکننده به بحثهای جاری در مورد ساعت تابستانی اضافه میکند و تمرکز را از راحتی صرف به یک موضوع حیاتی در بهداشت عمومی تغییر میدهد. هرچه بیشتر در مورد عملکرد پیچیده ساعتهای داخلی بدنمان میآموزیم، واضحتر میشود که احترام به ریتمهای طبیعی برای سلامتی طولانیمدت ضروری است. پیشنهاد حذف تغییر ساعت فقط برای پایان دادن به یک مزاحمت دو بار در سال نیست؛ بلکه میتواند گامی بزرگ در پزشکی پیشگیرانه باشد.
منبع: Live Science
