در چشمانداز تاریخی روستای دونگنان، نزدیک شهر باستانی شاکسی در استان یوننان چین، یک اثر معماری مدرن و قابل توجه به نام «خانه شماره ۸» قرار دارد. این اقامتگاه که توسط تیم آیندهنگر در Xian Architects طراحی شده، گفتوگویی عمیق میان زندگی معاصر و سنتهای فرهنگی ریشهدار است. این پروژه به شکلی متفکرانه با میراث منطقه، جایی که آیینهای اجتماعی و سبکهای معماری مردم «بای» همچنان به غنای بافت زندگی روزمره میافزایند، درگیر میشود.
الهامبخش اصلی فرم چشمگیر این خانه، صحنه کویگه (Kuige Stage) در خیابان سیدنگ است؛ یک سازه چوبی تاریخی که به خاطر لبههای بام وسیع و باشکوهش شهرت دارد. معماران Xian این عنصر را به شکلی استادانه بازتفسیر کرده و لبههای خمیده و زیبایی را در امتداد تراسها، راهروها و جانپناههای بام اقامتگاه به کار بردهاند. این ویژگیها صرفاً جنبه زیباییشناختی ندارند؛ آنها سایهای ضروری در برابر آفتاب شدید حوضه دالی فراهم میکنند و در عین حال، پیوندی بصری و ملموس با شجرهنامه معماری منطقه برقرار میسازند.
در قلب طراحی خانه شماره ۸، سازماندهی پیچیدهای از فضا قرار دارد که حول مجموعهای از حیاطها و حجمهای نوآورانه «چاه آسمان» (sky-well) متمرکز شده است. دو سازه عمودی برجسته، به نامهای «برج ساعت آفتابی» و «برج کتاب»، ترکیببندی را استوار میکنند. این برجها تنها اتاق نیستند، بلکه تفسیری معاصر از چاههای آسمان سنتی هستند که برای کشاندن نور طبیعی، باد و حتی باران به اعماق فضای داخلی خانه طراحی شدهاند. این ترکیب از لبههای بام برگشته، حیاطهای باز و فضاهای خالی عمودی، تعاملی پویا و همواره در حال تغییر از سایه، هوا و آبوهوا ایجاد میکند و ریتمهای محیط طبیعی را به طور یکپارچه در تجربه زندگی در این فضا ادغام مینماید.
حیاط طبقه همکف به عنوان یک مرکز اصلی عمل کرده و فضاهای اصلی زندگی را به هم متصل میکند؛ از جمله یک اتاق نشیمن بزرگ، فضای غذاخوری، یک اتاق آرامشبخش برای یوگا و مدیتیشن، سوئیت اصلی و شش اتاق مهمان. در قسمت پشتی، یک باغ فضاهای کاربردی و تفریحی متنوعی مانند انبار، انبار شراب، کارگاه نجاری و یک محوطه کمپینگ در فضای باز را در خود جای داده است. معماران با دقت طرحی را ایجاد کردهاند که مرزهای بین درون و بیرون را محو میکند و مناطق انتقالی ایجاد میکند که هم از فعالیتهای جمعی و هم از لحظات خلوت فردی پشتیبانی میکند. در نهایت، این طراحی رابطهای زیبا بین زمان، فضا و اتمسفر را سازماندهی میکند و خود معماری به عنوان واسطهای برای تعامل عمیق با منظره و اقلیم اطراف عمل میکند. خانه شماره ۸ از طریق این ترکیب متفکرانه از چاههای آسمان، حیاطها و عناصر سایهبان، به عنوان شاهدی بر این است که چگونه معماری میتواند بین گونهشناسیهای باستانی و نیازهای زندگی مدرن میانجیگری کند و خانهای بسازد که هم در بافت فرهنگی خود ریشه دارد و هم به روی دنیای اطرافش باز است.
از منبع بیشتر بیاموزید: designboom