اتحاد استراتژیک به توافقی رسمی یا غیررسمی بین دو یا چند کشور برای همکاری در جهت دستیابی به منافع متقابل، به ویژه در زمینههای امنیتی، اقتصادی یا سیاسی اشاره دارد. اگرچه نزدیکی هند و چین به یک اتحاد رسمی منجر نشد، اما میتوان آن را نوعی همسویی استراتژیک موقت در برابر یک تهدید مشترک تلقی کرد. این مقاله نشان میدهد که چگونه فشار خارجی میتواند انگیزهای قوی برای شکلگیری اتحادهای عملگرایانه (pragmatic alliances) ایجاد کند، حتی بین کشورهایی که در سایر زمینهها رقبای سرسختی برای یکدیگر محسوب میشوند. این موضوع به درک سیال بودن اتحادها در سیاست بینالملل کمک میکند.
آینده حل مسائل سازمانی در حال برداشتن یک گام بزرگ رو به جلو است! 🚀 شرکت نوآور کوانتومی QuEra Computing، پیشرو در سیستمهای کوانتومی مبتنی بر اتم خنثی، رسماً با Deloitte، غول جهانی خدمات حرفهای، متحد شده است. این اتحاد استراتژیک با هدف ابهامزدایی از محاسبات کوانتومی برای کسبوکارها شکل گرفته و مسیری روشن از … Read more