مفهوم «دره وهمی» که توسط ماساهیرو موری ابداع شد، برای استدلال مقاله محوری است. این دسته به پدیدهی روانشناختی میپردازد که در آن یک ربات یا انیمیشن که تقریباً، اما نه کاملاً، شبیه انسان است، احساس انزجار یا ناراحتی را برمیانگیزد. مقاله این مفهوم را به صداهای تولید شده توسط هوش مصنوعی تعمیم میدهد و استدلال میکند که این صداها در این دره قرار میگیرند. آنها فاقد تفاوتهای ظریف، نقصها و طنین عاطفی صدای واقعی انسان هستند و یک تجربهی شنیداری ناخوشایند و غیرطبیعی ایجاد میکنند. این مقاله با ارجاع به نمونههای تاریخی مانند «ترک مکانیکی» و حنجرهی مکانیکی، نشان میدهد که این ناراحتی از فناوری شبهانسانی یک پدیدهی جدید نیست، بلکه ترسی عمیق از غیرطبیعی و جایگزینی موجود زنده با یک کپی مرده است.
کودکی من در دنیایی بدون تلویزیون سپری شد. یک بیداری معنوی عمیق، مادرم را به این نتیجه رساند که برنامههایی مانند «هی-من» و «اسمورفها» را با دیده شک بنگرد و به این ترتیب، دوران سلطه آنها در خانه ما به پایان رسید. به جای آن، ما کتاب داشتیم—پشتههای بیپایان و سر به فلک کشیده از … Read more