واژه «فانتاسماگوریا» در اصل به نمایشهای فانوس جادویی در قرن هجدهم و نوزدهم اطلاق میشد که تصاویر شبحمانند و ترسناکی را برای سرگرم کردن تماشاگران بر روی دیوار میانداختند. در سینما، «فانتاسماگوریک» به سبکی اطلاق میشود که تصاویری رویایی، عجیب، وهمآور و اغلب سورئال را به کار میگیرد. این سبک به دنبال بازنمایی منطق ناخودآگاه، رویاها و کابوسها است و مرز بین واقعیت و خیال را محو میکند. سینمای فانتاسماگوریک اغلب از روایتهای خطی سنتی اجتناب میکند و به جای آن بر خلق اتمسفر، احساسات و تجربیات حسی تمرکز دارد. کارگردانانی مانند دیوید لینچ، آلخاندرو خودوروفسکی و کنت انگر از استادان این سبک به شمار میروند. توصیف فیلم جدید بی گان به عنوان یک «اودیسه فانتاسماگوریک» نشان میدهد که او قصد دارد تماشاگر را به سفری بصری و روانشناختی ببرد که در آن تصاویر و ایدهها به شکلی آزادانه و غیرمنتظره با هم ترکیب میشوند و تجربهای شبیه به رویا خلق میکنند.
قدم به جهان رویاگون یکی از آیندهنگرترین کارگردانان سینمای مدرن بگذارید. 🎬 فیلمساز چینی، بی گان، که برای روایتهای هیپنوتیزمی و پلانسکانسهای نفسگیرش در فیلمهایی مانند «سفر طولانی روز در شب» شهرت دارد، با پروژهای جدید بازگشته است که نویدبخش جاهطلبانهترین اثر او تا به امروز است. این فیلم با عنوان «رستاخیز» (Resurrection)، به عنوان … Read more