نقاشی طبیعت بیجان (Still Life) یکی از ژانرهای کلاسیک در تاریخ هنر است که به تصویر کشیدن اشیای بیجان مانند میوهها، گلها، ظروف و غذا میپردازد. این ژانر در طول تاریخ، به ویژه در عصر طلایی هلند، بستری برای نمایش مهارتهای فنی هنرمند و همچنین انتقال مفاهیم نمادین، اغلب مرتبط با فناپذیری (مِمِنتو موری)، بوده است. پدرو پدرو این سنت دیرینه را با نگاهی کاملاً مدرن بازآفرینی میکند. نقاشیهای او از سفرههای پیکنیک مملو از میوههای آبدار، شیرینیها و نوشیدنیها، یک طبیعت بیجان معاصر را به نمایش میگذارند. با این حال، او نمادگرایی سنتی را دگرگون میکند. به جای تأکید بر مرگ و زوال، آثار او سرشار از زندگی، شادی و دعوت به «زندگی کردن» (مِمِنتو ویوِرِه) هستند. ترکیببندیهای پر زرق و برق و رنگهای زنده او، این ژانر کلاسیک را به ابزاری برای جشن گرفتن فراوانی و لذت در دنیای امروز تبدیل کرده است.
در دنیایی که غرق در نوتیفیکیشنها و اسکرول بیپایان است، آخرین باری که واقعاً از یک لذت ساده حظ بردید کی بود؟ هنرمند ساکن لسآنجلس، پدرو پدرو، با نمایشگاه انفرادی خیرهکنندهاش با عنوان «پیکنیک» که هماکنون در بنیاد La Nave Salinas در ایبیزا برپاست، ما را دقیقاً به همین کار دعوت میکند. از نظر پدرو، … Read more