ویدئو آرت یک فرم هنری است که بر تصاویر متحرک مبتنی بر ویدئو تکیه دارد و اغلب با صدا همراه است. این رسانه که از اواخر دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد، به هنرمندان اجازه میدهد تا مفاهیم زمان، روایت، فضا و رابطه بیننده با صفحه نمایش را کشف کنند. در فستیوال «ارواح ۲۵۶۸»، ویدئو آرت نقشی محوری ایفا میکند. به عنوان مثال، اثر «زندگیهای پس از مرگ» از مونتیکا خام-اون، از ویدئو برای بازسازی و تفسیر مجدد تاریخچه خانوادگی و خاطرات مهاجرت استفاده میکند. این اثر نشان میدهد که چگونه تصاویر متحرک میتوانند به پناهگاهی برای داستانهای فراموششده تبدیل شوند و به ارواح گذشته، حضوری بصری در زمان حال ببخشند. ویدئو آرت در این فستیوال صرفاً یک ابزار مستندسازی نیست، بلکه یک فضای شبحگون است که در آن مرز بین واقعیت، خاطره و خیال محو میشود.
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که ارواح و خاطرات چگونه فضاهای اطراف ما را تسخیر میکنند؟ در بانکوک، فستیوال «ارواح ۲۵۶۸» دقیقاً همین ایده را بررسی میکند؛ نه به عنوان یک داستان ترسناک، بلکه به مثابه یک همکاری عمیق. عبارت تایلندی برای تسخیر روح، ผีเข้า (فی خائو)، به «ورود روح» ترجمه میشود، … Read more