ویسکوزیته معیاری از مقاومت یک سیال در برابر جریان یا تغییر شکل است. در زمینهٔ پلاسما کوارک‑گلویون، ویسکوزیته پارامتر کلیدیای است که تعیین میکند پس از برخورد، محیط چگونه گسترش یابد و خنک شود. پژوهش اخیر یک افزایش پیشبینیپذیر ویسکوزیته را با افزایش چگالی ذرات نشان میدهد که مشابه رفتارهایی است که در گرافن، مادهای دو‑بعدی با ویژگیهای مکانیکی استثنایی، مشاهده میشود. این شباهت نشان میدهد که علیرغم تفاوت در مقیاس، فیزیک زیرین انتقال مومنتوم میتواند در سامانههای مختلف مشترک باشد.
دانشمندانی که به بررسی حالت عجیب ماده میپردازند که هنگام برخورد هستههای اتمی با سرعتی نزدیک به نور ایجاد میشود، رفتار شگفتانگیزی در نحوه هدایت الکتریسیته و حرارت این مایع فوقگرم و فوقچگال نشان دادهاند. در آزمایشهایی که شرایط مشابه لحظهای پس از بیگبانگ را بازسازی میکند، پژوهشگران متوجه شدند که رابطهٔ کلاسیک بین هادی … Read more