اسکندریه، مصر

اسکندریه، که توسط اسکندر مقدونی در حدود سال ۳۳۱ قبل از میلاد تأسیس شد، به سرعت به یکی از بزرگترین شهرهای جهان هلنیستی و پایتخت مصر بطلمیوسی تبدیل شد. این شهر که به صورت استراتژیک در دلتای نیل واقع شده بود، به یک مرکز پر رونق تجارت، فرهنگ و دانش تبدیل شد. اسکندریه به خاطر دو مورد از عجایب هفتگانه جهان باستان مشهور بود: فانوس دریایی بزرگ (فاروس) که کشتی‌ها را به بندر آن هدایت می‌کرد و کتابخانه بزرگ که بزرگترین مجموعه کتب در جهان باستان را در خود جای داده بود. این کتابخانه دانشمندانی از سراسر جهان مدیترانه را به خود جذب کرد و اسکندریه را به مرکز اصلی پیشرفت‌های علمی در ریاضیات، نجوم، پزشکی و جغرافیا تبدیل کرد. این شهر دارای جمعیت چندفرهنگی متشکل از یونانی‌ها، مصری‌ها، یهودیان و گروه‌های دیگر بود. حتی پس از فتح روم، اسکندریه اهمیت خود را به عنوان یک مرکز کلیدی تجاری و فکری در امپراتوری حفظ کرد. باستان‌شناسی مدرن در اسکندریه به دلیل شهرنشینی مداوم و تغییرات سطح دریا چالش‌برانگیز است، اما کاوش‌های زیر آب و خشکی همچنان بقایای شکوه باستانی آن را آشکار می‌کنند.