این مقوله به روشها و رسانههایی میپردازد که از طریق آنها معماری و معماران توسط حرفه و عموم مردم به تصویر کشیده و درک میشوند. به طور سنتی، بازنمایی بر روی نقشههای فنی، مدلهای مقیاسی و عکسهای قهرمانانه از ساختمانهای تکمیلشده متمرکز بوده و اغلب تصویری صیقلی و ایدهآل از معمار به عنوان یک نابغه منحصربهفرد ارائه میدهد. با این حال، هنرمندان و منتقدان معاصر به طور فزایندهای این قراردادها را به چالش میکشند. اثر سارا عزیز، با به تصویر کشیدن معماران مشهور به صورت نیمهبرهنه، مستقیماً تصویر سنتی و اغلب خداگونه «معمار ستاره» را برهم میزند. این عمل را میتوان تلاشی برای انسانیسازی این چهرهها، زدودن اسطورهها برای آشکار ساختن افراد آسیبپذیر پشت سازههای نمادین تفسیر کرد. این امر ما را وادار به بازنگری در مورد چگونگی اسطورهسازی از متخصصان خلاق میکند و اینکه آیا این بازنماییهای ایدهآل، واقعیت پیچیدهتری از همکاری، تلاش و خطاپذیری انسانی را پنهان میکنند یا خیر. این تغییر در بازنمایی، منعکسکننده یک جنبش فرهنگی گستردهتر به سمت شفافیت و بررسی انتقادیتر چهرههای تاریخی و میراث آنهاست.
خبری قابل توجه از قلب صحنه معماری آمریکا به گوش میرسد؛ جشنواره دوسالانه «اکزیبیت کلمبوس» (Exhibit Columbus) اقدام قاطعی را برای حذف یک چیدمان هنری جنجالی انجام داده است. این اثر با عنوان «چشماندازی از جهان از ایندیانا» (A View of the World from Indiana) که توسط طراح، سارا عزیز، خلق شده بود، اندکی پس … Read more