تجسمپذیری بهعنوان یک ابزار روایتی در داستانهای عاشقانه مدرن، بهویژه در وبتونها و مانهواهای آسیای شرقی، بسیار محبوب شده است. این مفهوم به نویسندگان اجازه میدهد تا شخصیتها را در بدن جدیدی بازگردانده و فرصتی برای جبران اشتباهات گذشته، رستگاری و تجربهٔ عشقی که از دست رفته، فراهم کنند. در “تاریخ یا مرگ”، شخصیت اصلی دکسون کیم بهعنوان یک زن ۲۵ ساله به نام دوهوئی تجسم مییابد و این امکان را دارد تا عشق حقیقی را که در طول ۱۱۱ سال زندگیاش از دست داد، تجربه کند. این تکنیک باعث ایجاد همدلی عمیق خوانندگان میشود، زیرا آنها نیز میتوانند اشتیاق به داشتن فرصتی دوم برای عشق را احساس کنند. علاوه بر این، تجسمپذیری فضایی برای تضادهای داستانی ایجاد میکند؛ خواننده میداند هویت واقعی شخصیت چیست، در حالی که دیگر شخصیتها از این موضوع بیاطلاعند، که این امر تنش و هیجان را افزون میکند. همچنین، این رویکرد به نویسندگان اجازه میدهد تا زمینهٔ تاریخی شخصیت را با محیط معاصر ترکیب کنند؛ در اینجا حکمت یک تاجر صد و یازده ساله با انتظارات مدرن جامعه دربارهٔ عشق و کار ترکیب میشود و عمق خاصی به روایت میبخشد.
بهدستآمدن Deoksun Kim، میلیاردر ۱۱۱ سالهای که یک امپراتوری غذایی موفق ساخته بود، اما تنها پشیمانیاش این بود که هرگز عشق واقعی را تجربه نکرده بود. به طرز معجزهآسایی به بدن ۲۵ سالهای به نام Dohui تجسد میکند و برای برآورده کردن آرزوی مرگبارش شروع به جستجو میکند—تنها برای اینکه توسط معشوقش خیانت شود و … Read more