رابطه بین حافظه و هنر یکی از مضامین اصلی تاریخ هنر است. هنرمندان همواره به دنبال راههایی برای ثبت، بازتفسیر و به چالش کشیدن حافظه فردی و جمعی بودهاند. فستیوال «ارواح ۲۵۶۸» این کاوش را به سطح جدیدی میبرد و حافظه را نه به عنوان یک آرشیو ثابت، بلکه به عنوان یک حضور فعال و شبحگون بررسی میکند. در این فستیوال، حافظه «تسخیر میکند»؛ خاطرات خانوادگی در ویدئوها ساکن میشوند، خاطرات سیاسی در امواج صوتی طنینانداز میشوند و حسرتهای شخصی در اشعار تجلی مییابند. آثار هنری به محملهایی برای خاطراتی تبدیل میشوند که در غیر این صورت ممکن بود فراموش شوند. این فستیوال نشان میدهد که هنر چگونه میتواند به ما کمک کند تا با گذشتههایمان زندگی کنیم، با فقدانهایمان سوگواری کنیم و فضایی برای داستانهایی ایجاد کنیم که در روایتهای بزرگ تاریخی نادیده گرفته شدهاند. در اینجا، هنر به یک عمل یادآوری تبدیل میشود، یک راه برای زنده نگه داشتن ارواح گذشته در زمان حال.
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که ارواح و خاطرات چگونه فضاهای اطراف ما را تسخیر میکنند؟ در بانکوک، فستیوال «ارواح ۲۵۶۸» دقیقاً همین ایده را بررسی میکند؛ نه به عنوان یک داستان ترسناک، بلکه به مثابه یک همکاری عمیق. عبارت تایلندی برای تسخیر روح، ผีเข้า (فی خائو)، به «ورود روح» ترجمه میشود، … Read more