SANS یک وضعیت است که در فضانوردان پس از اقامتهای طولانی در فضا مشاهده میشود و شامل کاهش وضوح بینایی، ورم دیسک نوری و صاف شدن حباب خلفی چشم میباشد. مکانیزمهای پایهای این سندرم احتمالاً شامل جابهجایی مایعات، افزایش فشار داخل جمجمه و تغییرات ساختاری مغز ناشی از میکروگرانش است. ارزیابیهای بالینی شامل تصویربرداری همگنی نوری (OCT) و عکسبرداری از شبکیه، این تغییرات چشمی را مستند کردهاند و منجر به پژوهشهای گسترده برای پیشگیری شدهاند. راهکارهای مقابلهای در حال بررسی شامل خواب در حالت سر به پایین، گرانش مصنوعی و روشهای دارویی برای تنظیم مایعات میباشند. با طولانیتر شدن مأموریتها، کاهش SANS به عنوان اولویت برای حفظ سلامت خدمه و موفقیت مأموریت مطرح میشود.
یک مطالعه جدید که در ژورنال NPJ Microgravity منتشر شده است، نشان میدهد که پروازهای طولانیمدت فضایی باعث میشود مغز فضانوردان درون جمجمه به سمت بالای سرشان جابجا شود. پژوهشگران تصاویر MRI با وضوح بالا را که پیش و پس از مأموریت از ۱۶ خدمه ناسا گرفته شده بود، بررسی کردند؛ این خدمه به طور … Read more