سنسور دوربین

سنسور دوربین قلب دیجیتال هر دوربینی است که وظیفه تبدیل نور به سیگنال الکتریکی و در نهایت، یک تصویر دیجیتال را بر عهده دارد. اندازه و نوع سنسور تأثیر مستقیمی بر کیفیت تصویر، عملکرد در نور کم، داینامیک رنج و عمق میدان دارد. سنسورهای فول فریم (۳۶×۲۴ میلی‌متر) به دلیل اندازه بزرگترشان، معمولاً بهترین کیفیت را ارائه می‌دهند. پیکسل‌های بزرگتر روی این سنسورها نور بیشتری جذب می‌کنند که به نویز کمتر و داینامیک رنج بهتر منجر می‌شود. سنسورهای APS-C کوچکتر هستند و ضریب کراپی معادل ۱.۵ یا ۱.۶ دارند که فاصله کانونی لنز را افزایش می‌دهد. سنسورهای Micro Four Thirds از این هم کوچکترند. فناوری‌های مختلفی نیز در ساخت سنسورها به کار می‌رود؛ CMOS (نیم‌رسانای اکسید فلزی مکمل) رایج‌ترین نوع است که به دلیل مصرف انرژی پایین و سرعت خوانش بالا محبوبیت دارد. سنسورهای BSI-CMOS (نوردهی از پشت) با جابجایی مدارات به پشت فتودیودها، حساسیت به نور را افزایش می‌دهند. وضوح سنسور (مگاپیکسل) نیز مهم است، اما اندازه فیزیکی سنسور و کیفیت پیکسل‌ها نقش مهم‌تری در کیفیت نهایی تصویر ایفا می‌کنند.