سینمای پیترو مارچلو به دلیل سبک بصری شاعرانه و ترکیب منحصربهفرد داستان و مستند شناخته میشود. او که کار خود را با ساخت فیلمهای مستند آغاز کرد، این حساسیت را به آثار داستانی خود نیز منتقل کرده و اغلب از بازیگران غیرحرفهای در کنار ستارههای شناختهشده استفاده میکند. فیلمهای او مانند «مارتین ایدن» و «گمشده و زیبا»، به بررسی شخصیتهای شورشی و مطرود در متن تحولات تاریخی و اجتماعی میپردازند. مارچلو علاقهای عمیق به استفاده از ফুটেجهای آرشیوی دارد و آنها را نه تنها به عنوان یک سند تاریخی، بلکه به عنوان عنصری قدرتمند و فراتر از داستان در روایتهای خود به کار میگیرد. این رویکرد، لایهای از واقعیت و نوستالژی را به فیلمهایش میافزاید و مرز میان گذشته و حال را کمرنگ میکند. فیلم «دوزه» نیز ادامه همین مسیر است و از طریق تمرکز بر شکستها و آسیبپذیریهای یک چهره تاریخی، نگاهی انسانی و غیرمتعارف به زندگینامه ارائه میدهد.
سفری عمیق به لایههای زمان و مکان با یکی از حیاتیترین فیلمسازان غیرداستانی امروز داشته باشید. جدیدترین قسمت پادکست «فیلم کامنت» گفتگویی روشنگرانه با مستندساز برجسته، جانفرانکو رزی، دارد که برای فیلمهای قدرتمندی مانند Sacro GRA، آتش در دریا و شبانه شهرت دارد. آثار او به ترسیم پرترههایی شاعرانه و در عین حال اضطراری از … Read more
معنای به تصویر کشیدن یک اسطوره چیست؟ نه با روایت پیروزیهایش، بلکه با کاوش در آسیبپذیریها و شکستهایش. پیترو مارچلو، کارگردان برجسته ایتالیایی، در آخرین فیلم خود به نام دوزه، به همین پرسش عمیق میپردازد؛ فیلمی که پرترهای درخشان از الیونورا دوزه، بازیگر پیشگام تئاتر در اوایل قرن بیستم، ارائه میدهد. الیونورا دوزه یک هنرمند … Read more