نقش «موجود فرانکنشتاین» از نظر فیزیکی و احساسی بسیار چالشبرانگیز است و جیکوب الوردی در این فیلم به این چالش پاسخ میدهد. او فراتر از گریم سنگین، اجرایی پر از ظرافت و احساس را ارائه میدهد. الوردی با استفاده از زبان بدن و چشمانش، معصومیت، سردرگمی، خشم و در نهایت، اندوه عمیق این شخصیت را منتقل میکند. او موفق میشود «موجود» را از یک هیولای ترسناک به یک قهرمان تراژیک تبدیل کند که قلب تماشاگران را به دست میآورد. این نقش که زمانی توسط بوریس کارلوف جاودانه شد، اکنون با تفسیر الوردی، ابعاد جدیدی پیدا کرده است. عملکرد او نقطهی اتکای احساسی فیلم است و به ما یادآوری میکند که انسانیت در زیر هر ظاهری میتواند وجود داشته باشد. این یک اجرای برجسته است که احتمالاً به عنوان یکی از بهترین تصویرسازیهای «موجود» در تاریخ سینما به یادگار خواهد ماند.
سرانجام گییرمو دل تورو دیدگاه دیرینهی خود از فرانکنشتاین را به زندگی بخشیده و نتیجه، اثری هنری نفسگیر است که به شکلی بینقص رمانس گوتیک را با وحشت عمیق در هم میآمیزد. این تنها یک بازگویی دیگر نیست؛ بلکه تفسیری عمیق و نو از کلاسیک مری شلی است که روحی تازه در کالبد داستانی که … Read more