عملیات موضعی و ارتباطات کلاسیک (Local Operations and Classical Communication – LOCC) یک کلاس از پروتکلهای کوانتومی است که در آن طرفهای جدا از هم (مثلاً آلیس و باب) فقط میتوانند عملیات کوانتومی را بر روی سیستمهای خودشان (موضعی) انجام دهند و نتایج اندازهگیریها را از طریق یک کانال کلاسیک (مانند تلفن یا اینترنت) به یکدیگر اطلاع دهند. این چارچوب برای مطالعه پردازش اطلاعات کوانتومی توزیعشده، به ویژه در زمینه درهمتنیدگی، بسیار مهم است. هر کاری که بتوان با LOCC انجام داد، نشاندهنده قدرت پردازش اطلاعاتی است که از منابع کلاسیک و کوانتومی موضعی ناشی میشود. تقطیر درهمتنیدگی یک نمونه برجسته از پروتکل LOCC است. محدودیت به LOCC یک فرض فیزیکی واقعبینانه است و به ما کمک میکند تا بفهمیم کدام وظایف کوانتومی به منابع غیرموضعی (مانند یک کانال کوانتومی) نیاز دارند.
در دنیای شگفتانگیز مکانیک کوانتوم، درهمتنیدگی یک ستارهی درخشان است. این همان ارتباط «شبحوار» است که به دو ذره اجازه میدهد بدون توجه به فاصله، به یکدیگر متصل باشند. اما برای اینکه این ارتباط در فناوریهایی مانند محاسبات کوانتومی و ارتباطات غیرقابل هک مفید باشد، باید کاملاً شفاف و خالص باشد. مشکل اینجاست که در … Read more