مدلهای زبانی بزرگ (LLMs) بر پایه معماری ترنسفورمر و یادگیری ماشین توسعه یافتهاند؛ این مدلها با پردازش میلیاردها پارامتر، بهصورت خودکار متن تولید میکنند و میتوانند در مکالمه، ترجمه و خلاصهسازی نقش ایفا کنند. بهوسیلهی فریمورکهای مبتنی بر یادگیری تقویتی، توانایی درک متن و پیشبینی بهبود یافته، مدلهای زبانی بزرگ توانستهاند سطحی از هوش مصنوعی شبیه انسان را در حوزههای ادبی، تکنیکی و ادغام دادهها به دست آورند.
دانشمندان چارچوب ریاضی را معرفی میکنند که نشان میدهد عملکرد مدلهای بزرگ زبان با قدرت محاسباتی میشود. مطالعه نشان میدهد انتقال واضحی از پیشرفتهای سریع به و وجود دارد و حد بالای دقت را تعیین میکند.
تحقیقاتگران یک سیستم تشخیص گفتار ایجاد کردند که به دقت کلمات یا نامهای خاص را در دایرهی واژگان شناسایی میکند، با ترکیب مدلهای زبانی و انتخاب کاندیداها، عملکرد را چشمگیری بهبود میبخشند بدون اینکه دقت کامل ترنسکریپشن را. منبع