مشاهدات نجومی به جمعآوری دادهها از اجرام آسمانی از طریق تلسکوپها و سایر ابزارهای نجومی اطلاق میشود. این مشاهدات در سراسر طیف الکترومغناطیسی، از امواج رادیویی گرفته تا پرتوهای گاما، و همچنین از طریق آشکارسازهای نوترینو و امواج گرانشی انجام میشود. برای شناسایی ماده تاریک، اخترشناسان از روشهای غیرمستقیم استفاده میکنند. به عنوان مثال، با اندازهگیری دقیق سرعت چرخش ستارگان در کهکشانها (طیفسنجی) یا تحلیل اعوجاج نور کهکشانهای دور به دلیل همگرایی گرانشی (تصویربرداری)، میتوانند وجود جرم نامرئی را استنتاج کنند. مشاهدات دقیق حرکت ستارگان یا تپاخترها در نزدیکی یک منطقه مشکوک میتواند تأثیر گرانشی یک زیر-هاله ماده تاریک را آشکار سازد و به تأیید وجود آن کمک کند.
تصور کنید به آسمان شب نگاه میکنید و جرمی را میبینید که بزرگتر از ماه به نظر میرسد. حال، تصور کنید این جرم کاملاً نامرئی است، اما جرمی معادل میلیونها خورشید را در خود جای داده است. این صحنهای از یک فیلم علمی-تخیلی نیست؛ اخترشناسان معتقدند که ممکن است دقیقاً چنین جرمی را کشف کرده … Read more