نسبت سیگنال به نویز (SNR یا S/N) یک معیار فنی است که برای مقایسه سطح یک سیگنال مطلوب با سطح نویز پسزمینه استفاده میشود. این نسبت به صورت دسیبل (dB) بیان میشود. SNR بالاتر به معنای سیگنال تمیزتر و واضحتر با نویز کمتر است. در ضبط آنالوگ، نویز پسزمینه اغلب به صورت «هِس نوار» ظاهر میشود که ناشی از طبیعت تصادفی ذرات مغناطیسی روی نوار است. فرمتهای نواری با تِرَکهای عریضتر و سرعتهای بالاتر ذاتاً SNR بهتری دارند زیرا سیگنال مغناطیسی قویتری را نسبت به نویز ذاتی رسانه ثبت میکنند. در دنیای دیجیتال، نویز کوانتیزاسیون (Quantization Noise) یک عامل است که توسط عمق بیت (Bit Depth) تعیین میشود؛ عمق بیت بالاتر (مانند ۲۴ بیت در مقابل ۱۶ بیت) دامنه دینامیکی بزرگتر و کف نویز پایینتری را فراهم میکند و در نتیجه SNR بالاتری دارد. دستیابی به SNR خوب در هر دو حوزه برای اطمینان از یک ضبط با کیفیت حرفهای بسیار مهم است.
آیا تا به حال به جادوی صدای آنالوگ و نوار مغناطیسی فکر کردهاید؟ یک ویدیوی جذاب با حضور جان مکبراید افسانهای و تهیهکننده مارک دنیل نلسون، عمیقاً به بررسی تفاوتهای صوتی بین فرمتهای مختلف دستگاههای ضبط نواری در استودیو بلکبرد میپردازد و بحث جالبی را برانگیخته است. یک مشاهده رایج در میان علاقهمندان به صدا … Read more