در مکانیک کوانتوم، هر ویژگی قابل اندازهگیری یک سیستم (مانند انرژی، تکانه یا اسپین) با یک عملگر هرمیتی نشان داده میشود. ویژهمقادیر (Eigenvalues) این عملگرها، مقادیر ممکن و قابل اندازهگیری آن ویژگی هستند. هنگامی که یک اندازهگیری روی سیستم انجام میشود، نتیجه همیشه یکی از این ویژهمقادیر خواهد بود و حالت سیستم بلافاصله پس از اندازهگیری به ویژهبردار متناظر با آن ویژهمقدار فرومیپاشد. در زمینه ماتریسهای چگالی که حالتهای کوانتومی را توصیف میکنند، ویژهمقادیر نشاندهنده احتمال یافتن سیستم در هر یک از حالتهای خالص تشکیلدهنده آن هستند. در پژوهش حاضر، ویژهمقادیر حالتهای دو-کیوتریتی نقش کلیدی در تعیین قابلیت تقطیر آنها دارند. شناسایی فواصل مشخصی برای این ویژهمقادیر که تقطیر را تضمین میکند، یک ابزار تحلیلی قدرتمند برای درک ساختار درهمتنیدگی فراهم میکند.
در دنیای شگفتانگیز مکانیک کوانتوم، درهمتنیدگی یک ستارهی درخشان است. این همان ارتباط «شبحوار» است که به دو ذره اجازه میدهد بدون توجه به فاصله، به یکدیگر متصل باشند. اما برای اینکه این ارتباط در فناوریهایی مانند محاسبات کوانتومی و ارتباطات غیرقابل هک مفید باشد، باید کاملاً شفاف و خالص باشد. مشکل اینجاست که در … Read more