پایداری کیوبیت به مدت زمانی اشاره دارد که یک کیوبیت میتواند حالت کوانتومی خود را قبل از تسلیم شدن به ناهمدوسی حفظ کند. این پارامتر که به آن «زمان همدوسی» نیز گفته میشود، یکی از مهمترین معیارهای کیفیت یک سیستم محاسباتی کوانتومی است. هرچه زمان همدوسی طولانیتر باشد، میتوان تعداد بیشتری عملیات یا گیت کوانتومی را بر روی کیوبیتها اجرا کرد و محاسبات پیچیدهتری را به پایان رساند. افزایش پایداری کیوبیت از طریق بهبود طراحی فیزیکی، جداسازی بهتر از محیط و تکنیکهای کنترل فعال مانند «محافظت با مسیر حرکت» از اهداف اصلی تحقیقات در حوزه سختافزار کوانتومی است.
آیا تصور کردهاید کامپیوترها بتوانند وظایف را به شیوهای کاملاً نوین انجام دهند و مسائلی را حل کنند که در حال حاضر حتی برای سریعترین ابرکامپیوترها نیز غیرممکن است؟ پژوهشگران با یک پیشرفت بزرگ در محاسبات کوانتومی، گامی بلند در این مسیر برداشته و ما را به این واقعیت نزدیکتر کردهاند. در مطالعهای که اخیراً … Read more
محاسبات کوانتومی نویدبخش قدرتی محاسباتی فراتر از تصور است، اما همواره با یک دشمن سرسخت روبرو بوده است: ناهمدوسی (decoherence). حالتهای کوانتومی ظریف کیوبیتها، که آجرهای سازنده این ماشینهای قدرتمند هستند، با کوچکترین نویز محیطی دچار اختلال شده و اطلاعات خود را از دست میدهند. با این حال، یک رویکرد نوآورانه و جدید به نام … Read more