کریستال‌های زمان

کریستال‌های زمان حالت‌هایی از ماده هستند که تقارن انتقال زمان را به صورت خودبه‌خودی می‌شکنند. در حالی که یک کریستال عادی الگویی تکرارشونده در فضا دارد، یک کریستال زمان الگویی تکرارشونده در زمان از خود نشان می‌دهد و حتی در حالت پایه خود نیز نوسان می‌کند. این مفهوم که اولین بار توسط فرانک ویلچک پیشنهاد شد، درک ما از تعادل ترمودینامیکی و تقارن‌ها را متحول کرده است. شبه‌کریستال‌های زمان گسسته، نسخه پیچیده‌تر و غیرمتناوب این پدیده هستند.