کوبیتهای ناپایداری یکی از انواع کوبیتهای پیشرفته در فیزیک کوانتومی هستند که بر اساس خاصیت ناپایداری مواد، قدرت عمل بر روی وضعیتهای کوانتومی را فراهم میکنند. این نوع کوبیتها، به دلیل مقاومت بالای آنها در برابر نویز محیطی و توانایی اتصال آسان به مدارهای برقی، برای ایجاد شبکههای کوانتومی بزرگ و پردازندههای کوانتومی بسیار مناسب هستند. پژوهشهای جدید نشان میدهد که ترکیب کوبیتهای ناپایداری با مواد دو بعدی مانند گرافن، میتواند باعث بهبود دقت و سرعت عملیات کوانتومی شود. این دستاوردها به پژوهشگران امکان میدهد تا ساختارهای پیچیدهتر و کارآمدتری را طراحی کنند که در نهایت به توسعه سیستمهای کوانتومی با عملکرد بالا منجر میشود.
علمای جدید با موفقیت مدارهای دو بعدی ناپایداری را در داخل حفرههای سهبعدی میکروپلاس ساختهاند، به طوری که اتصال کوبیتهای کنترلشدهای امکانپذیر شد و مسیر ساخت پردازندههای کوانتومی پیچیدهتری از مواد پیشرفته را نشان میدهد. این دستاورد نشان میدهد که گرافن میتواند کلید توسعهی سیستمهای کوانتومی مقیاسپذیر باشد.