یک نظریه در زیستشناسی تکاملی است که بیان میکند بیشتر تاریخ تکاملی گونهها با دورههای طولانی ایستایی یا تعادل مشخص میشود که توسط رویدادهای نادر و سریع گونهزایی منقطع میشوند. این نظریه که توسط نایلز الدرج و استیون جی گولد ارائه شد، در تضاد با مفهوم فیلوژنیک تدریجی است. مقاله به طور گسترده به این نظریه میپردازد و چارچوب ریاضی جدیدی را معرفی میکند که شواهد محکمی برای آن در مقیاسهای مختلف، از آنزیمهای مولکولی گرفته تا صفات مورفولوژیکی سرپایان و حتی تکامل زبانهای انسانی، ارائه میدهد. این مدل جدید نشان میدهد که انفجارهای سریع تغییر در نقاط انشعاب درخت تکاملی، یک ویژگی فراگیر و اساسی حیات است.
آیا تا به حال تکامل را به عنوان یک ماراتن آهسته و تدریجی از تغییرات کوچک در طول میلیونها سال تصور کردهاید؟ این دیدگاه کلاسیک داروین توسط یک مدل تکاملی جدید و بهروز به چالش کشیده شده است که سرعتی بسیار دراماتیکتر را پیشنهاد میکند. به نظر میرسد سیستمهای زنده در یک دینامیک «انشعاب و … Read more