خاطره و میراث مضامین عمیقاً شخصی هستند که در سراسر مقاله جریان دارند و استدلال انتزاعی علیه هوش مصنوعی را در یک زمینهی انسانی قدرتمند قرار میدهند. صدای پدر نویسنده که بر روی یک نوار کاست حفظ شده است، به یک نماد قدرتمند از میراث، عشق و ارتباط تبدیل میشود. این یک مصنوع فیزیکی است که حاوی خاطره و احساسات است. مقاله این سوال را مطرح میکند که آیا یک صدای شبیهسازی شده میتواند همان وزن را داشته باشد و به این نتیجه میرسد که نمیتواند، زیرا فاقد تاریخ و تجربهی مشترکی است که به صدای اصلی معنا میبخشد. این دسته به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه داستانها و صداهای ما به بخشی از میراث ما تبدیل میشوند و چگونه برونسپاری این عناصر به ماشینها، ارتباط ما را با گذشته و توانایی ما برای انتقال خاطرات معنادار به نسلهای آینده را تهدید میکند.
در ادای احترامی تأثیرگذار که نسلها را به هم پیوند میدهد، پرنس ویلیام در یک سفر سلطنتی به سر میبرد که ارتباط شخصی عمیقی با مادر فقیدش، پرنسس دایانا، دارد. این یک لحظه کلاسیک از نوع «پسر کو ندارد نشان از پدر (اینجا مادر)» است که در برابر یکی از نمادینترین مناظر جهان رقم خورده … Read more
کودکی من در دنیایی بدون تلویزیون سپری شد. یک بیداری معنوی عمیق، مادرم را به این نتیجه رساند که برنامههایی مانند «هی-من» و «اسمورفها» را با دیده شک بنگرد و به این ترتیب، دوران سلطه آنها در خانه ما به پایان رسید. به جای آن، ما کتاب داشتیم—پشتههای بیپایان و سر به فلک کشیده از … Read more